Enkele kanttekeningen bij ‘de perfecte vader van de bruid’

12 Mrt

Op dit moment circuleert er een filmpje op het internet dat veel indruk maakt: een vader spreekt zijn schoonzoon toe voordat hij zijn dochter zal ‘weggeven’.   http://www.telegraaf.nl/tv/opmerkelijk/21373749/__Vader_waarschuwt_schoonzoon__.html De man houdt een prachtige redevoering, vol emotie en humor, waarin hij duidelijk maakt hij zijn dochter met liefde en zorg  heeft gemaakt tot de persoon die ze nu is.  De spits is dat de bruidegom net zo goed voor zijn kersverse bruid dient te zorgen. En natuurlijk tranen en een hug.

bruidspaarHet filmpje is een grote hit. Zelfs via cip.nl is het filmpje te bekijken. Hoe sympathiek het ongetwijfeld bedoeld is – toch zou ik enkele kanttekeningen willen plaatsen. Het ‘weggeven van de bruid’ is een wonderlijk en niet-navolgenswaardig verschijnsel. Deze traditie komt voort uit de tijd dat huwelijken zakelijke transacties waren. De vader van de bruid ruilde zijn dochter tegen de afgesproken bruidsschat: een koe, een stuk grond, een som geld. De dochter was in die tijd eigendom van de vader. Hij kón haar dus ook weggeven.

Tegenwoordig speelt dit zakelijke niet meer (toch?). Het is nu voor velen een emotioneel moment geworden. Op de trouwdag wordt duidelijk dat de onderlinge relaties blijvend zullen veranderen. Het weggeven symboliseert dat de dochter niet langer bij haar vader (of ouderlijk huis) hoort, maar samen met haar man een eigen thuis creëert. Het verbeeldt liefde, genegenheid, het overdragen van zorg en ook een beetje loslaten.  Maar ook deze emotionele herijking van het weggeven berust op die wonderlijke gedachte dat de dochter het eigendom is van de vader. En dat dochters dus altijd van iemand zijn. Van de vader of van de echtgenoot.

Misschien denk je als vader of dochter dat dit echt niet zo is, in ieder geval nu niet meer. Het gaat nu immers om de emotie en het is een ritueel om de verandering vorm te geven. Dat overtuigt echter niet: waarom worden alleen dochters ‘weggegeven’?  En waarom geeft alleen de vader weg? Daarnaast: je kunt toch alleen iets weggeven wat van jou is? Tot slot: wat moeten we met al die mensen die al langere tijd op zichzelf wonen of samenwonen?

Misschien is het goed om het filmpje nog eens te bekijken en goed te luisteren wat er precies gezegd wordt – en wat niet. Er zitten prachtige ontroerende momenten in: dat de schoonzoon een antwoord is op de bede om geluk voor zijn dochter; hoe kwetsbaar hij spreekt over het oplichten van de liefde in de ogen van zijn dochter. Maar zijn spreken roept ook vragen op: ‘me and God worked hard to make her ready’.  Sorry? Waar is de moeder in het geheel? Waar de dochter zelf? En is God het verlengstuk van de (bewogen) vragen van de vader? De vader eindigt zijn toespraak met: ‘Today I give you the best thing I have to give’. Welke symboliek gaat achter dit zinnetje schuil?

Hoe goedbedoeld, bewogen en humoristisch de toespraak ook mag zijn. De onderliggende veronderstellingen vragen om een nadere bezinning.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: