Popdienst: Pay it forward

28 Sep

Afgelopen woensdag stond er een ietwat verwaarloosd uitziende man op de stoep. Ongekamde haren, een stoppelbaard, dikomwalde ogen. ‘Hoort u bij de kerk?’ Zo’n vraag van zo’n man doet bij mij de alarmbellen rinkelen. Een bevestigend antwoord schept verwachtingen. Iemand van de kerk – en zeker de dominee – betekent aangesproken worden op ‘barmhartigheid’, ‘bewogenheid’ en ‘sociale gerechtigheid’. En ontkennen is geen optie.

‘Ja, ik hoor bij die kerk’. ‘Bent u de dominee’. Nee, nee hoor, neee echt niet. ‘Ja, ik ben de dominee’.

‘Maar, wat is er aan de hand?’ vraag ik.  Met dat ik dit vraag, realiseer ik me dat dit de uitnodiging is, waar mijn onaangekondigde gast op wachtte. Hij laat er geen gras over groeien en steekt van wal. Een verhaal dat aan elkaar hangt van ellende en tegenslagen. Tranen. ‘Nou, kom dan maar even binnen’.  Waar het verhaal uiteindelijk op neerkomt, is of ik geld wil geven. Hij krijgt zijn geld en vertrekt.

Lastig

zwerver

Zelf blijf ik achter met een wat onbehagelijk gevoel. Waarom eigenlijk? Ik heb er zelf helemaal geen moeite mee om anderen te helpen, op wat voor manier dan ook. Geld weggeven is voor mij geen probleem. Ik heb het ook maar gekregen om het door te geven. De weerstand die ik voel, gaat voor een deel terug op een wat kinderachtige gedachte. De man aan de deur heeft een verhaal opgehangen dat rammelde. Ik denk niet dat het waar was. En ik vind het vervelend dat die man denkt dat ik in zijn verhaal ben getrapt. Daarnaast merk ik dat ik graag mensne of situaties wil veranderen. Geven is oke, als het maar tot een verandering leidt. Een soort messiascomplex, zeg maar. Uiteindelijk geef ik dus opdat ik  mij zelf er beter door voel.

Nu ik er opnieuw over nadenk, maakt het me ten diepste niet uit of de man gelogen heeft. Misschien was zijn verhaal waar, dan kwam het gegeven geld als geroepen. Misschien ook niet. Dan nog had hij blijkbaar geld nodig, en wel zo wanhopig dat hij ervoor wilde liegen en oplichten. Ik wil zelf niet vervallen in cynisme en wantrouwen – dat is mijn bijdrage aan deze wereld.

Pay it forward

In de popdienst van 29 september om 19.00 uur in de Protestantse Gemeente ’t Harde gaat het in zekere zin over hetzelfde thema. In de gelijknamige film (Pay it forward) bedenkt een jongetje een levensfilosofie om de wereld radicaal te veranderen: jij helpt een persoon op een manier die een verschil maakt. Je vraagt er niets voor terug, behalve dat die geholpen persoon hetzelfde doet voor drie anderen.

Het raakt aan de opdracht van de Bijbel. Heb je naaste lief. In het liefhebben zit het geheim. Het is onbaatzuchtige liefde. Zoals Jezus dienend in het leven stond, zo worden volgelingen van Jezus gevraagd de wereld te dienen. Een liefde die de wereld op z’n kop zet.

Meer weten over een popdienst? Zie: https://alexanderveerman.wordpress.com/2013/01/27/popdienst-vloeken-in-de-kerk/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: