Tag Archives: advent

Staat er nog een raam open?

12 dec

Deze weken zijn weken van vooruitkijken, van verwachten. Weken van voorbereiden op dat grootste en bijzondere feest: het feest van Gods omzien naar ons. Het feest van Gods bewogenheid met onze gebrokenheid en ons verlangen naar vrijheid en redding.

Het is goed om hier tijd voor te nemen. Tijd te nemen om na te denken over dat verlangen. Is het zo dat we uitkijken naar God? Is het niet vaker zo dat we verstrikt zijn geraakt in ons dagelijks leven. We staan op en gaan naar bed en in de tussentijd doen we onze dagelijkse bezigheden. Staat er nog een raam open? Een open raam om Gods licht binnen te laten vallen? Of leven we ons leven in het vaste ritme, afgesloten van verwondering en verlangen?

Afbeeldingsresultaat voor licht valt door het raam"

Om aan dat verlangen herinnerd te worden, om weer op het spoor van die verwondering te komen, is het van belang om elkaar te ontmoeten. Samen vieren helpt om het vuur brandend te houden.

We beleven en belijden ons geloof niet alleen in onze eigen huizen, in onze eigen levens, maar we delen die verbondenheid in het geloof ook in de kerkelijke gemeenschap. Soms wat meer aan de rand, soms wat meer richting de kern, maar wat ons samenbindt is de gedachte dat het heilzaam is om deel uit te maken van een gemeenschap.

Het is niet verwonderlijk dat de eerste christenen elkaar opzochten om elkaar te bemoedigen en te bekrachtigen. De kerk heeft als Lichaam van Christus zeggingskracht voor ons geloof. De gemeente komt samen rond het Woord. Om de gemeente als vindplaats van heil gaande te houden hebben we elkaar nodig: het onderlinge omzien en het onderlinge bemoedigen zetten de toon van de muziek. Dit onderlinge omzien is niet voorbehouden aan het pastorale team, maar is een opdracht en uitnodiging voor alle gemeenteleden. Laten we elkaar dragen in ontmoetingen en in gebed om zo samen ons verlangen te delen en om samen te verwachten.

Een leesrooster op weg naar kerst

17 dec

 17 december

Psalm 63, 2 God, u bent mijn God, u zoek ik, naar u smacht mijn ziel, naar u hunkert mijn lichaam in een dor en dorstig land, zonder water. 

IMG_20170807_192927

We leven toe naar Kerst – het grote feest komt elke dag dichterbij. Soms kan de nacht echter juist het koudst en donkerst zijn vlak voordat de dageraad zich aandient. Op zo’n moment van koude en duisternis is het verlangen naar God groot. Wat kan je juist dan hunkeren naar Gods aanwezigheid. Soms kan je leven voelen als een dor en dorstig water: wat kan dan het verlangen haast pijn doen naar Levend Water, naar de behoefte uitgetild te worden boven de zorgen, om gedragen te worden als je niet meer verder kunt.
We leven met verwachting, leven met hoop: juist als het de nacht het donkerst is, begint een vogel te zingen omdat hij weet heeft van de dageraad. Zo mogen we toeleven naar Kerst. “U zoek ik God”.

18 december

Psalm 19, 8 De wet van de HEER is volmaakt:
levenskracht voor de mens.
De richtlijn van de HEER is betrouwbaar:
wijsheid voor de eenvoudige.
9 De bevelen van de HEER zijn eenduidig:
vreugde voor het hart.
Het gebod van de HEER is helder:
licht voor de ogen.

IMG_20170827_123559

Een nieuwe dag. Misschien spring je uit je bed om aan je dagtaken te beginnen. Misschien moet je eerst eens diep zuchten en kost het je veel energie om de dag onder ogen te zien.
Maar hoe begin je de dag? Wat is nu een leidraad? Wat houd je op de been en geeft richting? Psalm 19 is een mooie psalm omdat daarin niet alleen God als schepper, maar ook de Bijbel als richtsnoer wordt bezongen. Het gebod van de Heer is helder: dat geeft licht: Heb God lief boven alles, en je naaste als jezelf. Zo mogen we de week beginnen. Met onze dagelijkse beslommeringen. Tot eer van God!

19 december

Johannes 16, 33 Ik heb dit gezegd opdat jullie vrede vinden bij mij. Jullie zullen het zwaar te verduren krijgen in de wereld, maar houd moed: ik heb de wereld overwonnen.

IMG_20170807_185453

Deze uitspraak van Jezus had ik op mijn studentenkamer op mijn raamkozijn geschreven. Een tekst om kracht aan te ontlenen. Wat moet je hier nog meer over zeggen? Het spreekt toch voor zichzelf? Deze woorden spreekt Jezus aan het einde van een gesprek met zijn leerlingen vlak voordat Hij gevangengenomen zal worden. Jezus spreekt over een tijd waarin het zwaar zal zijn voor zijn volgelingen. Hoewel Hij weet wat er gaat gebeuren, spreekt Jezus van vrede en overwinning. Dat is iets waar ik me steeds weer aan vast houd: het kan stormen in mijn leven, ik kan lijden onder gebeurtenissen en aan levensverhalen van mensen om mij heen. En dan zegt Jezus: houd moed, want Ik heb de wereld overwonnen! Geen macht kan tussen ons in komen te staan. Ja, het kan zwaar zijn, maar je mag in Mijn vrede blijven!

20 december

Jesaja 43, 19 Zie, ik ga iets nieuws verrichten, nu ontkiemt het – heb je het nog niet gemerkt? Ik baan een weg door de woestijn, maak rivieren in de wildernis. 

Afbeeldingsresultaat voor stock free images plants in asfalt

We leven in het midden van de adventtijd. Het is de tijd dat we toeleven naar Kerst, dat we stil staan bij onze verwachting. Verwachten is actief vooruit kijken. Het is het vasthouden aan Gods belofte, het is mijn handen uitstrekken naar Gods redding. Jesaja geeft hier de belofte van God door: Ik ga iets nieuws beginnen. Dat is de belofte waar ik mij aan vast houd. God gaat iets nieuws beginnen. Mijn leven voelt soms zo als een onbegaanbare woestijn – waar kan ik water vinden? Hoe kan ik nog verder komen in mijn woestenij? Soms is mijn leven net een wildernis, een zoeken naar houvast. Overwoekerd worden en niet weten hoe ik aan deze wildernis kan ontkomen. Maar dan klinkt hier het woord van God dat Hij ook met mij iets nieuws wil beginnen: water om te drinken. Een weg door de woestijn. Het is die weg die ik wil gaan: Jezus Christus die zegt: Ik ben de weg. De gebrokenheid heeft niet het laatste woord. Het nieuwe leven ontkiemt al – zie je het niet?

21 december

Jes. 42 1 Hier is mijn dienaar, hem zal ik steunen,
hij is mijn uitverkorene, in hem vind ik vreugde,
ik heb hem met mijn geest vervuld. Hij zal alle volken het recht doen kennen. 2 Hij schreeuwt niet, hij verheft zijn stem niet, hij roept niet luidkeels in het openbaar; 3 het geknakte riet breekt hij niet af,
de kwijnende vlam zal hij niet doven. Het recht zal hij zuiver doen kennen. 

Afbeeldingsresultaat voor stock free images smoking flame

In Jesaja zijn veel teksten te vinden die vooruit wijzen naar de Messias: Jezus Christus. De tekst van vandaag wijst ook vooruit. Opnieuw een prachtige tekst die mij raakt. Enerzijds maakt Jesaja duidelijk dat met de komst van de Messias er recht gedaan zal worden. Het onrecht komt aan het licht, het kwaad wordt als kwaad benoemd, bestreden en overwonnen. Anderzijds laat Jesaja zien dat de Messias komt met een hartverwarmende zachtmoedigheid. Wie geknakt is en bij de vlam bijna niet meer wil branden, alleen nog walmen – jou heeft Jezus op het oog. Voor jou komt Hij op de aarde, om je bij te staan en te redden. Het licht schijnt onder ons!

22 december

Rom. 12, 21 Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.

Afbeeldingsresultaat voor stock free images revenge

Deze tekst spreekt mij persoonlijk geweldig aan. Het is een oproep om niet mee te gaan in de neerwaartse spiraal van het kwaad: bitterheid, haat en geweld. Het is een oproep om op een verrassende en ruimhartige manier medemensen tegemoet te treden, om de cirkel van geweld te doorbreken. Neem geen wraak.
Het is overigens niet zo dat de Bijbel onrecht maar de door vingers ziet. Zeker niet. In het vers hiervoor staat dat God wraak zal nemen. Het oordeel komt God toe en dat is in zichzelf troost. Het kwaad wordt benoemd en uitgebannen. Aan ons de opdracht ons leven niet te laten leiden door aangedaan kwaad, maar door de liefde van God in Jezus Christus.

23 december

Efeze 3, 16 Moge hij vanuit zijn rijke luister uw innerlijke wezen kracht en sterkte schenken door zijn Geest, 17 zodat door uw geloof Christus kan gaan wonen in uw hart, en u geworteld en gegrondvest blijft in de liefde. 18 Dan zult u met alle heiligen de lengte en de breedte, de hoogte en de diepte kunnen begrijpen, 19 ja de liefde van Christus kennen die alle kennis te boven gaat, opdat u zult volstromen met Gods volkomenheid. 

IMG_20170809_201933

Wat kan er soms veel gezegd worden in één zin! Wat Paulus hier schrijft is bijna niet te bevatten. Het vraagt om stil worden, de tekst te lezen en te herlezen, en de dankbaarheid en vreugde voelen. God schenkt mij kracht en sterkte. Dat is de basis van mijn geloof, ondanks mijn aanvechtingen en twijfels. Mijn vragen en zoeken. Het is die kracht, die bemoediging die de ruimte maakt dat Christus in mijn hart kan wonen: dan wil ik graag grote opruiming houden. Alle kamers van mijn hart bij langs, alles eruit gooien dat niet past bij het ontvangen van Christus. Wat een prachtige bezigheid met Advent! Christus die woning komt maken – dat is pas een fundament onder mijn bestaan: gegrondvest en geworteld in de liefde. Mijn dag begint goed. Ja, wat wil ik graag meer kennen van de liefde van Christus!

24 december

Lucas 1, 30 Maar de engel zei tegen haar: ‘Wees niet bang, Maria, God heeft je zijn gunst geschonken. 31 Luister, je zult zwanger worden en een zoon baren, en je moet hem Jezus noemen. 32 Hij zal een groot man worden en Zoon van de Allerhoogste worden genoemd, en God, de Heer, zal hem de troon van zijn vader David geven. 33 Tot in eeuwigheid zal hij koning zijn over het volk van Jakob, en aan zijn koningschap zal geen einde komen.’

34 Maria vroeg aan de engel: ‘Hoe zal dat gebeuren? Ik heb immers nog nooit gemeenschap met een man gehad.’ 35 De engel antwoordde: ‘De heilige Geest zal over je komen en de kracht van de Allerhoogste zal je als een schaduw bedekken. Daarom zal het kind dat geboren wordt, heilig worden genoemd en Zoon van God.

Afbeeldingsresultaat voor stock free images wings

Tijdens de adventsperiode wordt in veel kerken gelezen uit Lucas 1: het bezoek van de engel aan Maria. Een tekst die misschien veel vragen oproept. Twee dingen wil ik naar voren halen. Het eerste is dat de engel begint met goed nieuws: ‘Wees niet bang’. Dat is het refrein van Lucas 1: God ziet om naar de mensen, wees niet bang. Angst kan je op zoveel manieren beheersen, maar de hemelse boodschap is: wees niet bang. Er breekt een nieuwe tijd aan. Hoe ik dat zo zeker weet? Omdat de Heilige Geest bij dit begin aanwezig is. Dat is het tweede dat ik wil noemen. Zoals bij de schepping de Geest over de chaos zweefde als teken dat er iets zou gaan gebeuren, zo is ook bij dit begin de Geest aanwezig: er komt iets nieuws. En waar de Geest verschijnt, daar komt bezieling, nieuwe leven, herschepping. De vierde kaars straalt krachtig!

25 december Kerst: feest van het licht

Wanneer is uw kerst een geslaagde kerst? Wat is kerst eigenlijk? Het is een familiefeest bij uitstek. Het zoeken naar gezelligheid, naar vriendelijkheid, samenhang. Onderlinge verbondenheid. Tegelijkertijd is voor sommigen kerst een moeilijk feest. Juist de gebreken en het gemis komen schrijnend aan het licht.

Maar met zijn allen doen we ons best om kerst gezellig te maken. En dat is goed. Het is goed om feest te vieren, om elkaar op te zoeken, met elkaar te eten. Om prachtige bomen uit te zoeken, en je huis te versieren met lichtjes. Het maakt het donker minder duister en de sfeervolle kerstlampjes en kaarsjes maken ons eigen silhouet minder scherp. Het helpt om het echte kerstgevoel te krijgen.

Maar wat zoeken we nu precies? Kan het zijn dat onder het zoeken naar gezelligheid, het versieren, de lampjes, een verlangen zichtbaar wordt naar gekend te worden? Naar een licht dat hoop geeft in de duisternis? Dat is ook wat we in de Bijbel lezen: “Het volk dat in duisternis wandelt, ziet een groot licht”. Met de komst van God op aarde, met de geboorte van Jezus, is er een blijvend licht onder ons.

In dit licht mogen we tot onszelf komen. We mogen leven vanuit zijn licht. Niet langer hoeven we in de duisternis en schaduwen van de angst en onzekerheid te leven. God buigt zich naar ons toe, en is mens geworden om ons zijn reddende en helende hand te reiken  In Gods licht mogen we ons gekend en geborgen weten. Gods licht is niet verblindend en vernietigend Het is niet een hard en koud licht dat kil aanvoelt. Een licht waarin we ons ongemakkelijk voelen en ons schamen. In Gods licht mogen wij tot onze bestemming komen

Mogen we uitgetild worden boven angst en verdriet. Aan het licht komen geeft ons hoop, dat er meer is dan de gebrokenheid. Gods onvoorwaardelijke liefde heeft hij ons getoond in de komst van zijn zoon op aarde. Gods licht omstraalt je: de hemel is opengegaan. Ook in het nieuwe jaar met onzekerheden en verwachtingen mogen we het wagen met het licht van Christus!

 

Advent: “Zwaarden omsmeden tot ploegijzers”

16 dec

Advent is de periode van verwachten, wachten, kijken en leren zien. Vier weken lang kijken we met reikhalzend verlangen uit naar het Kerstfeest, de komst van God op aarde. In het kleine, het kwetsbare opent zich een nieuw begin dat in dienende kracht de wereld zal veranderen. In het duister, in het diepste donker van de nacht gloort het licht dat levensveranderende hoop brengt.

Met Kerst worden we eraan herinnerd dat wij niet op hoeven te klimmen naar de hemel, maar dat God afdaalt in onze gebrokenheid en vervreemding. Daar waar ik het vertrouwen verlies in mijzelf en in de mensheid door al het duister geweld, al het kwetsen door zelfhandhaving en de commercialisering van het leven, blijft God geloven in de mens. Sterker nog, Hij wérd mens. Wat ziet God dat ik niet zie?

Leren zien.

Tree of life (British Museum)

Tree of life (British Museum)

Throne of weapons (British Museum)

Throne of weapons (British Museum)

In het British Museum zijn deze beide werken te zien. Ze zijn gemaakt na het beëindigen van de burgeroorlog in Mozambique in 1992 van ingeleverde wapens. De dreigende AK 47’s zijn nog duidelijk te herkennen.

Het is een initiatief van bisschop Dinis Sengulane van de Christian Council for Mozambique. Het project heet ‘Transforming arms into tools, en is geïnspireerd op de tekst uit Jesaja 2, 4: “Hij zal rechtspreken tussen de volken, over machtige naties een oordeel vellen. Zij zullen hun zwaarden omsmeden tot ploegijzers en hun speren tot snoeimessen.”

Leren zien: tekenen die voortkomen uit en verwijzen naar Gods Koninkrijk.

God, zie mij in mijn gebrokenheid. Daal toch af in mijn duisternis, Licht van de Wereld. Kom, o, kom Immanuel  

Wees waakzaam – maar niet angstig

29 nov

In de evangeliën lezen we verschillende teksten waarin Jezus spreekt over het ‘einde van de tijden’. Teksten die in mijn oren altijd donker en dreigend klonken. De dreiging van het naderend oordeel. De oproep om te waken, zodat de Heer je niet slapend zou aantreffen, maakten mij als kind bezorgd en onrustig. ‘Wees waakzaam’ betekende: ‘pas op’ en maakte angstig.

Advent

Morgen (30 november 2014) is het de eerste zondag van Advent. De Adventsperiode is een tijd van verstilling en inkeer. Een tijd om te verwachten, vooruit te kijken met reikhalzend verlangen. Op deze eerste adventszondag staat de oproep van Jezus centraal over het einde van de tijden: ‘Pas op, wees waakzaam. Jullie weten niet wanneer die tijd zal komen. (…) Laat hij jullie niet slapend aantreffen wanneer hij plotseling komt. Wat ik tegen jullie zeg, zeg ik tegen iedereen: wees waakzaam.’ (Marcus 13, 33vv)

ochtendgloren

ochtendgloren

Rede van Jezus

In de rede van Jezus spreekt Hij over het einde, over de komst van de Mensenzoon én over een nieuw begin – als het nog nauwelijks zichtbare uitbotten van de takken van de vijgenboom.  Het einde kan ons behoorlijk bezighouden. Wat wordt er niet veel over het einde van de wereld gespeculeerd. Het is een vraag die ons niet loslaat: als wijzelf geboren worden en moeten sterven, als gemeenschappen komen en gaan, hoe is het dan gesteld met de mensheid in haar geheel?

Einde als verbroken verbondenheid tussen God en mens

Die vraag is aan de orde in de rede van Jezus. Alleen kent de Bijbel aan ‘het einde’ een specifieke betekenis toe. Van het einde is sprake wanneer de verbondenheid tussen God en de mensen ophoudt. Dat staat op het spel als het over het einde gaat: zijn wij nog verbonden met de God van Israël? Met Gods Naam die nabijheid en redding betekent? Wanneer de verbondenheid van God met mensen verbroken is, gaat dit gepaard met schokkend verschijnselen: de zon zal verduisterd zijn, de maan geen licht meer geven. Waarom moet dit gebeuren? Omdat wij de band met God steeds weer verbreken. We ruilen God in voor ons eigen beeld van god. De god van ons eigen denken en handelen. De god voor ons eigen karretje. We zijn geschapen om beelddrager van God te zijn, maar we maken God tot ons eigen beeld. Wanneer God mens wordt, dreigt de diepste en onafwendbare crisis. In het lijden en sterven van Jezus wordt het einde van de verbondenheid in alle verschrikking zichtbaar. Wanneer Jezus wordt gekruisigd, valt er een diepe duisternis (Marcus 15, 33). Jezus schreeuwt het uit: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?’ Aan het kruis is er verlatenheid. Daar is het einde, daar is de verbondenheid van God met mensen verbroken. Er is geen zon meer, geen maan. Dit is het einde van de wereld. Dezelfde Jezus die dit einde aankondigt, is ook de Mensenzoon aan wie dit wordt voltrokken.

Een nieuw begin

Maar er klinkt een vervolg: de Mensenzoon zal komen. Het graf kon Hem niet vasthouden. Er komt een nieuw begin. Marcus spreekt over het uitbotten van de vijgenboom waardoor je weet dat de zomer gaat beginnen. Dat begin, dát zit er aan te komen roept Marcus ons toe. Niet het einde is nabij, maar het nieuwe begin! Het einde van de wereld valt samen met de dood van de Mensenzoon. Maar in dat einde is ook een nieuw begin. Daarom worden we opgeroepen om waakzaam te zijn. Er is een nieuw tijd begonnen toen de steen van het graf werd weg gewenteld. We worden uitgenodigd bedacht te zijn op twee dingen: de oude tijd zal voorbijgaan – en dat roept de vraag op: waar ben ik mee bezig? De nieuwe tijd is opengegaan met de opstanding – en dat roept de tweede vraag op: waar is God mee bezig?

We worden uitgenodigd om met die vragen aan de slag te gaan. Zitten we in ons denken en doen op Gods spoor? Door het sterven en opstaan van Jezus mogen we ons opnieuw verbonden weten met God. Dat vraagt om wakend leven: slapen en indutten is het ergste wat ons kan overkomen.