Tag Archives: catechese

Kostbare tijd

11 apr

Afgelopen weekend zijn we met de belijdenisgroep een nachtje weg geweest. Twee dagen ruimte en tijd om met een groep van 10 catechisanten een spade dieper in te gaan op vragen rond identiteit, levensovertuiging en God.

Het was een waardevolle aanvulling op de catechesebijeenkomsten. Het vraagt immers tijd en ruimte om wat gezegd is, om wat is aangeraakt en nog niet is ingedaald, eigen te maken. Geloof gaat over verbondenheid met God. Een relatie aangaan en bestendigen vraagt om ruimte, tijd en aandacht. Ruimte om vragen te verkennen en twijfel te overkomen. Tijd voor bezinning, verstilling en doordenking. Aandacht voor de binnenkant: hoe gaat het met je? Hoe werkt geloof? Is je levensverhaal verbonden met het verhaal van God – en zo ja, hoe dan?

Van het hoofd naar het hart

Een catechese-uur is eigenlijk te kort en een te geïsoleerd moment in alle dagelijkse drukte om de afstand van het hoofd naar het hart te overbruggen. In die zin is zo’n nachtje weg een welkome en noodzakelijke stap in het catecheseproces.

Wat mij trof en wat ik bijzonder vind, is dat alle catechisanten hebben geprobeerd om deze tweedaagse aanwezig te zijn. Het lukte niet iedereen, maar de meesten waren er. Je weekend leeg laten om met anderen te praten over geloof en zingeving – ja, dat vind ik echt bijzonder, en daar word ik blij van.

Een goede accommodatie helpt. We hadden een scoutinggebouw gehuurd, waar we goed mee uit de voeten konden. Keuken, slaapvertrek, twee ruimten voor activiteiten, en een vuurplaats.

Programma

Het programma begon op zaterdagmiddag met het bespreken van twee tijdlijnen die door de deelnemers thuis al waren gemaakt. Op de eerste tijdlijn konden belangrijke gebeurtenissen (met positieve of negatieve impact) geplaatst worden die mede karaktervormend zijn geweest. Op de tweede tijdlijn kon worden aangegeven of en hoe de relatie met God in de loop van de tijd is veranderd: waar had je minder met God en waar kwam Hij meer in beeld? Hebben de beide tijdlijnen ook raakpunten? We bespraken dit in kleine groepjes. Het geschonken vertrouwen was kostbaar en verbindend.

’s Avonds kwam Tynke van Schaik langs die vertelde over haar weg met God. Haar levensverhaal raakte aan thema’s waar de catechisanten mee worstelen: wat betekent God in je leven? Hoe verhoud je je met je niet-gelovige partner of vrienden? Heb je die geloofsgemeenschap echt nodig? Tynke reikte het beeld van de wijnrank (Johannes 15)  aan. Samen verbonden met Jezus. Daar gaat het om. Het leven vanuit een gelovig weten, het blijven zoeken en leren en het in contact blijven met de mensen om je heen zijn belangrijke bouwstenen die werden aangereikt.

Op zondagochtend stond het licht centraal. Aan het begin van de Bijbel lezen we dat God het licht tevoorschijn roept tegen de machten van chaos, doodsheid en duisternis. In het evangelie van Johannes lezen we dat Jezus zelf het licht van de wereld is. Van ons wordt gevraagd om te leven in het licht en in ons doen en laten de duisternis achter ons te laten en te leven als kinderen van het licht.

Vervolgens staken we twee waxinelichtjes aan: eentje voor onszelf. Voor die tijd dat het donker en duister was (of is) in ons leven. En een voor iemand die we in ons hart meedragen en in het licht van Christus willen plaatsen.

De viering werd afgesloten met een zegen, nadat er ruim de tijd werd genomen om een brief aan God te schrijven over het verlangen naar God, over de obstakels en over wat er in het eigen leven tussen de deelnemer en God in staat. De brief werd verder niet besproken en het geschrevene bleef tussen God en de catechisant.

Weekend met impact

Het is lastig om de woorden te vinden die passen bij de impact van zo’n weekend. Misschien is het heilzaam om alleen al de rust te hebben om dingen op een rij te zetten. Misschien zijn zo’n kampvuur en het samen zijn wel de vonken die het innerlijke vuur ontsteken. Hoe dan ook – we kijken terug op een weekend die ons bij blijft.

De afsluitende Bijbelquiz maakte overigens duidelijk dat we op weg naar de belijdeniszondag op 9 juni nog wel wat kunnen leren.

Brunchcatechese – een veilige ruimte

12 feb

In het afgelopen najaar zijn we begonnen met de brunchcatechese in de Ontmoetingskerk in Vriezenveen. Er waren verschillende groepjes jongeren die graag aan de slag wilden gaan met vragen rond leven en (on)geloof. Studenten en werkende jongeren die geen aansluiting vonden bij de ‘gewone’ catechisatie. Jongeren die al belijdenis hadden gedaan, maar het gevoel hadden na hun belijdenis in een gat te zijn vallen. Jongeren van 17, 18 jaar die zich hadden aangemeld voor de gewone catechisatie.

Brunch2

Uitwisselen van ervaringen

We besloten om deze verschillende groepen bij elkaar onder te brengen: jongeren vanaf 17 jaar zijn van harte welkom om mee te doen met de brunchcatechese. We komen één keer in de twee weken samen op zondagochtend na de ochtendviering of voorafgaand aan de Time-out. Er is geen verplichting om de kerkdienst te bezoeken, maar het is wel mogelijk. Doordat de ontmoetingen in het weekend zijn gepland, is het voor studenten ook mogelijk om aan te haken. Misschien ligt de kracht van de brunchcatechese wel in het gemêleerde gezelschap. Er is verschil in leeftijd (van 17 tot in de twintig), in achtergrond (studenten, werkenden, scholieren) en in levensbeschouwing (zoekers, gelovigen, twijfelaars, ongelovigen). Wat alle deelnemers gemeenschappelijk hebben, is het verlangen om hun eigen gedachten te verhelderen, ervaringen uit te wisselen en van anderen te horen hoe zij met situaties omgaan. Geregeld verkeerden de deelnemers in de veronderstelling dat alleen zij met een bepaalde vraag worstelden, maar het bleek steeds een gedeelde ervaring. Dat was en is bemoedigend gebleken.

Zelf voorbereiden

De opzet van de brunchcatechese is eenvoudig. De thema’s komen uit de  groep en een van de deelnemers bereidt de volgende catechese voor. Zelf voeg ik ook nog enkele gedachten of vragen toe. De voorbereidende overwegingen en vragen worden van tevoren rondgestuurd en dienen als uitgangspunt voor het gesprek. Een andere deelnemer zorgt voor iets lekkers (vaak high tea achtig) bij de koffie – een onderdeel dat haast net zo belangrijk is als het inhoudelijke deel …

Kunnen we doorgaan?

We zijn nu een aantal maanden verder. Ik heb aangegeven met Pasen te willen stoppen met de brunchcatechese, maar de groep wil door. De gesprekken, uitwisselingen en discussies worden als bijzonder waardevol ervaren. Meerdere jongeren gaven aan dat de gesprekken hen hebben geholpen om van ‘neigend naar ongelovig’ de beweging te maken naar ‘misschien geloof ik wel’.

Terreurvrije ruimte

Een belangrijk element is de ‘terreurvrije ruimte’ (een uitdrukking van Verheule over pastoraat in: Angst en bevrijding). Een van de deelnemers gaf aan dat hij vrijwel nergens kan praten over zijn twijfels en vragen. Gelovige vrienden willen hem ‘bekeren’, seculiere vrienden verbazen zich over zijn hang naar geloof. Bij de brunchcatechese is er ruimte om de vragen en twijfels te verkennen, zonder oordelen en zonder verwachtingen. Dat blijkt heilzaam.

Geloven in het dagelijks leven

We gaan een mooi eerste jaar afsluiten. Het krijgt echter nog een schitterend vervolg. Ik heb meerdere gemeenteleden gevraagd of zij na Pasen een brunchcatechese zouden willen verzorgen. Iedereen die ik gevraagd heb, zei gelijk ‘ja’. Er volgen drie catecheses over: ‘geloven en ondernemen’, ‘geloven en besturen’ en ‘geloven en recht doen’.  De gemeenteleden vertellen hoe hun geloof in hun dagelijks leven doorwerkt. Voor welke dilemma’s en keuzes staat een ondernemer? Speelt voor een bestuurder geloof een rol bij afwegingen?

Het zijn ontzettend boeiende ontmoetingen met de jongeren. Het is supergaaf dat gemeenteleden over hun eigen keuzes willen komen vertellen. Mooi om zo samen gemeente te zijn!