Tag Archives: kinderen

Schokkend nieuws – wat vertel ik mijn kind?

6 mei

Vandaag werden we opgeschrikt door twee dramatische gebeurtenissen in Alblasserdam, ons buurdorp. Twee meisjes verloren in de nacht het leven door een noodlottig ongeluk, en in de ochtend opende een man het vuur op een zorgboerderij. Ook hier verloren twee mensen het leven. Het is voor ons als volwassenen niet of nauwelijks te bevatten, maar dit geldt ook voor onze kinderen. Ook zij zien het nieuws. Hoe kunnen we met onze kinderen hierover praten?

Tip 1: luister naar je kind

Geen enkel kind is hetzelfde, elk kind gaat op zijn / haar eigen manier om met wat z/hij opvangt. Ook leeftijd maakt verschil. Een kind van zes hoort het nieuws met andere vragen dan een kind van tien. Het is belangrijk om eerst naar je kind te luisteren: wat heeft z/hij gehoord, wat zijn haar vragen, welke gedachten heeft hij bij het nieuws?

Tip 2: kijk samen naar het nieuws en maak tijd

Het ene moment is meer geschikt voor een gesprekje dan het andere moment. Het is belangrijk dat er tijd is om te troosten of om te reageren. Het laat zich natuurlijk niet altijd sturen – en misschien moet je dingen uitstellen om er voor je kind te zijn op het moment dat z/hij vragen stelt.

Wanneer je samen naar het nieuws kijkt, kun je zien hoe je kind reageert en kun je eventueel vragen stellen.

Tip 3: wees rustig

Kinderen zijn gevoelig voor de emoties van de ouders. Als je als ouder overstuur bent of angstig, zal je kind dit snel overnemen. Het is goed om toe te geven wat zo’n bericht met jou doet, maar houd je emoties in toom. Dat jij laat merken dat het je ook niet in de koude kleren gaat zitten, kan een kind helpen omdat het ontdekt dat z/hij niet de enige is. Wuif het probleem niet weg, maar wakker de ongerustheid niet aan. Hoe meer rust en vertrouwen je als ouder kunt uitstralen, hoe meer handvatten je kind zal ervaren om het schokkende nieuws een plekje te geven.

Tip 4: benadruk dat het uitzonderlijk is

Hoe heftig en schokkend een bericht ook is, het komt in het nieuws, omdat het uitzonderlijk is. Op de meeste dagen, in de meeste plaatsen zijn er geen schietpartijen of ongelukken.

Tip 5: let op de helper

Wanneer je samen met je kind naar het schokkende nieuws kijkt, is het goed om samen te zoeken naar het goede nieuws binnen het verschrikkelijke verhaal. Er zijn altijd verhalen te vertellen van mensen die anderen gingen helpen. Er zijn altijd hulpverleners: politieagenten, brandweerlieden en ambulancemedewerkers. Op de foto bij dit artikel zie je hoe een agent troost.

De mensen die helpen zijn altijd met meer dan de mensen die kwaad doen. Het is goed om daar de focus op te leggen.

Tip 6: beperk hoe vaak je met je kind naar het nieuws kijkt

Als er schokkend nieuws is dat je raakt, heb je de neiging om zoveel mogelijk informatie te verzamelen en nieuwsitems te kijken. Het blootstellen aan het nieuws raakt echter ook weer aan gevoelens van machteloosheid en overweldigend verdriet. Gun jezelf en je kind rust door voor één moment te kiezen om journaal te kijken.

Tip 7: heb aandacht voor het gewone leven

Deze tip gaat met name over grotere rampen en oorlogsverhalen. Wat in rampgebieden bijzonder is om te merken, is dat het gewone leven al snel weer door gaat. Mensen gaan eten, zoeken bescherming en moeten slapen. Het betekent dat de gewone dingen van het leven ook weer door gaan: het eten koken, het inrichten van een slaapplaats, het opruimen van de puinhopen. Door hierop te letten, verschuift de focus van het lijden naar de kracht van de overlevenden.

Andere tips? Laat het me weten.

Kerstmusical enthousiast ontvangen

19 dec

Wat waren we blij dat de kerstmusical afgelopen zaterdag (18 december 2021) door kon gaan. Dat was beslist geen vanzelfsprekendheid. Zouden de maatregelen uiteindelijk de plannen gaan dwarsbomen? Ja, er moest geanticipeerd worden op de 17.00 uur-regel. De generale repetitie en de uitvoeringen werden naar voren gehaald van vroeg in de avond naar de middag. En zo kon het toch doorgaan. De herberg zit vol!, een prachtige aansprekende kerstmusical. Ruim 30 kinderen deden aan de musical mee.

Wat is er hard gewerkt door de kinderen die elke zondag trouw kwamen repeteren, met zoveel plezier! En wat is er ook veel werk verzet door de clubleiding en door Zingen en Zo. En al die energie, al dat repeteren, resulteerde in twee ge-wel-di-ge uitvoeringen op zaterdag. De reacties van de familie die in de zaal aanwezig kon zijn en van belangstellenden die via de livestream meekeken, waren lovend.

Kijk zelf maar:

Ik was een geluksvogel, omdat ik bij beide uitvoeringen aanwezig mocht. Wat heb ik genoten van het engelenkoor, van de herders, de Romeinen, de wijzen, de herbergier Nathan en moeder Deborah en dochter Mirjam. En Jozef en Maria. Wat waren de solisten ontzettend goed! Mooie en grappige dialogen, goede muziek met aansprekende en bemoedigende teksten, en een prachtig decor.

Hartelijk dank aan iedereen die aan deze musical heeft meegewerkt: Allian, Elske, Kirsten, Jessica, Tessa, Marieke, Jelle (geluid) en Edmar (licht). En aan de kinderen. En de ouders die de nummers inmiddels konden dromen.

We kijken uit naar een vervolg!

Als het ondenkbare gebeurt

24 mei

In mijn pastorale praktijk heb ik verschillende malen gesproken met ouders van wie hun kind seksueel misbruikt was. De ontreddering was vaak groot. Ouders worstelden met ongeloof, schaamte en schuld. Heeft het misbruik echt plaatsgevonden? Hoe hadden ze het niet kunnen zien? Waar waren ze tekort geschoten? Hoe moet het verder? De grond onder de voeten is weggeslagen.

Maatschappelijk probleem

Onderzoeken naar prevalentie van seksueel misbruik laten schrikbarende cijfers zien. Een op de drie kinderen in Nederland heeft ooit een vorm van seksueel geweld meegemaakt en de impact kan ingrijpend zijn. Volgens de Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen kinderen worden jaarlijks ongeveer 62.000 (!) kinderen voor het eerst slachtoffer van een vorm van seksueel geweld (Op goede grond. 2014). In het overgrote deel van deze situaties (85%) is de dader een bekende: een familielid, huisvriend, leerkracht, coach, vertrouwenspersoon, etc. Dat maakt de dynamiek rond misbruik nog scherper.

Toegankelijk boek

Iva Bicanic (klinisch psycholoog en landelijk coördinator van het Centrum Seksueel Geweld) en Richard Korver (advocaat, gespecialiseerd in zedenzaken) hebben in hun werk te maken met misbruikte kinderen en hun ouders of verzorgers. Vanuit hun praktijkervaringen is het boek Dicht bij huis. Hoe steun je een kind na seksueel misbruik? tot stand gekomen.

Het is een goed leesbaar boek, met een toegankelijk overzicht van de dynamiek en processen die een rol spelen bij seksueel misbruik. Voor ouders die in een rollercoaster belanden op het moment dat ze horen of merken dat hun kind misschien misbruikt wordt, is dit boek een aanrader. Korver en Bicanic gaan op een rustige en evenwichtige manier in gesprek over allerlei thema’s en vragen. De boodschap van het boek: “ouders kunnen hun kind meer helpen dan ze zelf vaak denken.”

Normale reactie op abnormale gebeurtenissen

Het uitkomen van het misbruik van een kind is voor ouders zelf ook vaak het begin van een heftige en zware tijd. Ouders kampen met name met schuldgevoelens, machteloosheid, boosheid, verwarring en verdriet. Zorgen over de toekomst van hun kind leveren stress en spanning op.

Het zijn vaak normale reacties op abnormale gebeurtenissen. Het is goed om dit steeds in het achterhoofd te houden. Het is van belang om een uitlaatklep te vinden voor de emoties, zodat er ruimte ontstaat om met kalmte en rust te kunnen reageren op de verhalen van het kind. “De belangrijkste die je kind wilt geven, is dat je onvoorwaardelijk van hem of haar houdt en dat het goed komt. Dat kun je zeggen of laten blijken door je kind te knuffelen en begrip te tonen als het boos of verdrietig is.” (25)

Kinderen zwijgen

Misbruik gaat gepaard met macht, dreiging, manipulatie en verleiding. De concrete handelingen spelen zich af in het geheim, waardoor kinderen instinctief ‘op slot gaan’ en niet over die ervaringen spreken. Vaak ontbreekt het ook aan taal voor die ervaringen, omdat de handelingen niet passen binnen de belevingswereld van het kind. Daar komt nog iets bij: in meer dan 80% van situaties van misbruik is de dader een bekende. Het kind verkeert in een afhankelijkheidspositie en kan dus niet anders dan loyaal zijn. Het is dan ook goed te begrijpen dat een derde van de jonge kinderen die misbruik hebben meegemaakt, hier geen signalen van afgeven. Kinderen kunnen leren in twee werelden leven: de overweldigende werkelijkheid van het misbruik en de werkelijkheid van het ‘normale’ leven.

Aangifte of niet?

Korver en Bicanic gaan uitvoerig en op een eerlijke manier in op het juridische traject. Waar moet je rekening mee houden als je overweegt om aangifte te doen? Het is allereerst goed om te beseffen dat elke vorm van seksueel misbruik een strafbaar feit is. In de tweede plaats is het van belang om een zorgvuldige afweging te maken tussen de voors en tegens van een aangifte. Inzicht in het proces van aangifte tot rechtszaak helpt om tot een beslissing te komen.

Mensen kunnen azien van een aangifte door de stress vanwege de rechtszaak, de onzekere uitkomst (bewijslast blijft ingewikkeld) en de lange duur van het proces. Motieven om wel tot aangifte over te gaan, kunnen verlangen naar gerechtigheid, erkenning of het stoppen van de pleger zijn.

Hoopgevend boek

Het boek kan ouders en betrokkenen een hoopvol houvast bieden. Een belangrijke boodschap is dat kinderen veerkrachtig zijn. Met een goede ondersteuning van belangrijke volwassenen en de juiste professionele hulp, is de weg naar toekomst weer open.

“Over kinderen die (langdurig) zijn misbruikt, wordt wel eens gezegd dat ze ‘levenslang’ hebben. Inderdaad, kinderen zullen hier een gevoelige plek aan overhouden. Het is iets wat je je hele leven meeneemt en wat vooral het vertrouwen en het plezier in intimiteit in de weg kan staan. Toch kan een kind hier goed mee (leren) leven. Zeker als er iemand is (geweest) die het meisje of de jongen wel veiligheid heeft geboden, die het verhaal geloofd en serieus genomen heeft. Ook de behandeling van traumagerelateerde symptomen inclusief ouderbegeleiding kan bijdragen aan een goede toekomst voor een kind dat misbruik heeft meegemaakt.” (116)

Aanrader

Het boek eindigt met tips van ouders voor ouders om weer grip terug te krijgen op het leven. Het aansprekende van Dicht bij huis is dat door de verhalen uit de praktijk van Bicanic en van Korver de lastige en ingewikkelde thematiek toegankelijk en begrijpelijk wordt uitgewerkt.

Het is een informatief boek, een aanrader voor iedereen die meer wil weten over wat misbruik is en hoe dit ingrijpt in het leven van kinderen. Maar met name voor ouders en andere betrokkenen is dit boek een aanrader, omdat het helpt te begrijpen wat er gebeurd is, welke processen en dynamiek er gaan spelen en voor welke vragen je komt te staan. De erkenning en herkenning die uit dit boek spreekt zal voor velen bemoedigend en helend zijn.

De heilige Geest en de vlieger

10 jun

Afgelopen zondag (9 juni 2019) vierden we het feest van de heilige Geest. Pinksteren. Maar wat vieren we nu precies? Wie is de heilige Geest?

Over de heilige Geest is veel te vertellen. Het heeft te maken met elkaar leren verstaan, zoals ds. René de Reuver, secretaris van de Protestantse Kerk in Nederlandvertelt. Het heeft te maken met bezieling, met hoop. Het heeft te maken met herschepping, met levensadem.

De heilige Geest is God dichtbij, God in ons – die ons helpt om op het spoor van de liefde van God in Jezus Christus te komen en te blijven.

Hoe leg je dit uit aan kinderen? Ik heb het geprobeerd uit te leggen met behulp van de vlieger.

vlieger

Net zoals de wind kun je de heilige Geest niet zien, maar wel voelen. Een vlieger kan alleen vliegen als er wind is die hem draagt. Zonder wind wordt het met de vlieger niets. Die vlieger ben jij (of de gemeente als daar de spits van de uitleg komt te liggen. Dan is het ook mooi om te verwijzen naar alle kleuren van de vlieger).

De vlieger krijgt zijn stevigheid van twee vliegerstokken die kruislings de vlieger op spanning brengen. In de kerk verwijst het kruis naar Jezus Christus. Het is de liefde van Jezus die stevigheid en vorm geeft aan jouw leven. Wat er ook gebeurt, de liefde van Jezus voor jou blijft. Hij was trouw tot het bittere einde. Vrienden kunnen weglopen als het spannend wordt, maar Jezus blijft trouw. Zijn liefde is zo groot, dat Hij voor ons door de dood is heengegaan. Maar Hij is opgestaan en leeft. Met die liefde blijft  Jezus voor jou zorgen.

De liefde van de heilige Geest draagt ons,  zoals de wind de vlieger draagt. Door de wind danst de vlieger en gaat alle kanten op. Zo geeft de heilige Geest richting aan ons leven. Hij geeft vreugde, vrede en vrijheid. De heilige Geest geeft ons hoop!

En zoals de vlieger met het draad vast zit aan de vliegeraar, zo ben jij altijd verbonden met God de Vader. In zijn handen ben je veilig. Hij laat niet los.

Schokkende gebeurtenissen; wat vertel ik mijn kind?

27 mei

In de afgelopen week werden we opgeschrikt door een terroristische aanslag in Manchester. Opnieuw zijn er veel doden en gewonden te betreuren. Opnieuw zijn de levens van velen van het ene op het andere moment ingrijpend veranderd.

Enkele dagen later werden Koptische christenen in Egypte die op weg waren naar een klooster om te bidden, door terroristen aangevallen. De terroristen zaaiden dood en verderf.Gerelateerde afbeelding

Misschien zouden we het liefst willen voorkomen dat onze kinderen met deze gruwelijke werkelijkheid geconfronteerd worden. Wat zouden we ze graag willen beschermen tegen deze realiteit. De berichten en de beelden komen echter onze huiskamers binnen. Via onze telefoons, de televisie, kranten. Op school gaat het erover in het kringgesprek of op het schoolplein.

Onze kinderen leven in deze wereld. De vraag is niet hoe we de kinderen kunnen afschermen, maar hoe we hen kunnen helpen om te gaan met het nieuws. Op verschillende sites staan tips (Kiind.nl, Centrum voor jeugd en gezin,  J/M Ouders) waar ik in deze blog dankbaar gebruik van maak.

Tip 1: luister naar je kind

Geen enkel kind is hetzelfde, elk kind gaat op zijn / haar eigen manier om met wat z/hij opvangt. Ook leeftijd maakt verschil. Een kind van zes hoort het nieuws met andere vragen dan een kind van tien. Het is belangrijk om eerst naar je kind te luisteren: wat heeft z/hij gehoord, wat zijn haar vragen, welke gedachten heeft hij bij het nieuws?

Tip 2: kijk samen naar het nieuws en maak tijd

Het ene moment is meer geschikt voor een gesprekje dan het andere moment. Het is belangrijk dat er tijd is om te troosten of om te reageren. Het laat zich natuurlijk niet altijd sturen – en misschien moet je dingen uitstellen om er voor je kind te zijn op het moment dat z/hij vragen stelt.

Wanneer je samen naar het nieuws kijkt, kun je zien hoe je kind reageert en kun je eventueel vragen stellen.

Tip 3: wees rustig

Kinderen zijn gevoelig voor de emoties van de ouders. Als je als ouder overstuur bent of angstig, zal je kind dit snel overnemen. Het is goed om toe te geven wat zo’n aanslag met jou doet, maar houd je emoties in toom. Dat jij laat merken dat het je ook niet in de koude kleren gaat zitten, kan een kind helpen omdat het ontdekt dat z/hij niet de enige is. Wuif het probleem niet weg, maar wakker de ongerustheid niet aan. Hoe meer rust en vertrouwen je als ouder kunt uitstralen, hoe meer handvatten je kind zal ervaren om het schokkende nieuws een plekje te geven.

Tip 4: benadruk dat het uitzonderlijk is

Hoe heftig en schokkend een aanslag ook is, het komt in het nieuws, omdat het uitzonderlijk is. Op de meeste dagen, in de meeste plaatsen zijn er geen aanslagen.

Tip 5: let op de helper

Wanneer je samen met je kind naar het schokkende nieuws kijkt, is het goed om samen te zoeken naar het goede nieuws binnen het verschrikkelijke verhaal. Er zijn altijd verhalen te vertellen van mensen die anderen gingen helpen, zoals de dakloze in Manchester. Er zijn altijd hulpverleners: politieagenten, brandweerlieden en ambulancemedewerkers.

De mensen die helpen zijn altijd met meer dan de mensen die kwaad doen. Het is goed om daar de focus op te leggen.

Tip 6: heb aandacht voor het gewone leven

(Deze tip is toegevoegd op 29 mei). Wat in rampgebieden bijzonder is om te merken, is dat het gewone leven al snel weer door gaat. Mensen gaan eten, zoeken bescherming en moeten slapen. Het betekent dat de gewone dingen van het leven ook weer door gaan: het eten koken, het inrichten van een slaapplaats, het opruimen van de puinhopen. Door hierop te letten, verschuift de focus van het lijden naar de kracht van de overlevenden.

Tip 7: ga in gesprek over fundamentalisme

(Deze tip is toegevoegd op 29 mei). Wat goed is om te benadrukken (bij al wat oudere kinderen) is dat plegers van aanslagen soms in korte tijd heel anders zijn gaan denken. Soms kunnen mensen zo in de war worden gebracht in sektes of fundamentalistische stromingen dat ze dingen doen die ze eerder voor onmogelijk zouden houden. Je kunt met je kind in gesprek gaan dat je nooit verhalen moet geloven over een god die zou eisen dat jij andere mensen dood maakt. Het kan een kind gevoelig maken voor de dreigende kant van sektes: het begint gezellig en ondersteunend, maar het kan je isoleren en veranderen.

Andere tips? Laat het me weten.

 

 

Als kinderen meevieren

24 mei

(onderstaande is een bewerking van deze tekst die ik op een site van een Lutherse Kerk in de Verenigde Staten vond)

In onze vieringen komen verschillende generaties bij elkaar. Het kan gebeuren dat er drie generaties van een familie samen in de kerkbank zitten. Ook kinderen maken deel uit van de vierende gemeente. Je kunt ze soms goed horen: hun gelach, gehuil en gefriemel vullen de ruimte. We zijn blij met deze kinderen en met hun ouders! Als je jonge kinderen mee neemt naar de viering of als je naast of achter kinderen komt te zitten in de kerk, hopen we dat je dankbaar bent dat we samen, jong en oud, God kunnen loven en prijzen.

Image result for kinderen in de kerk

 

Aan de ouders

Beste ouders van jonge kinderen: we zijn zo blij dat jullie er zijn, en dat jullie je kinderen hebt meegenomen. Dank jullie wel. Misschien mogen we enkele tips geven om deze viering goed mee te kunnen maken:

Ontspan! God heeft ook het wiebelen van het kind geschapen. Laat het er maar zijn en voel niet de neiging om in Gods huis dit wiebelen te onderdrukken. Iedereen is welkom!

Ga voorin zitten. Het is voor de kinderen makkelijker om te zien en te horen wat er gebeurt. Maar nog belangrijker: voel je vrij om daar te gaan zitten waar je je op je gemak voelt.

Leg rustig aan je kinderen de verschillende onderdelen van de viering uit en wat de dominee, organist of lector aan het doen is.

Doe mee met de liederen, gebeden en liturgische gebruiken. Kinderen leren het meedoen in de kerkdienst van de ouders. Om de vieringen te waarderen en de routines te leren, helpt het als je met regelmaat in de kerk komt.

Voel je vrij, als het nodig is, om even met je kind de kerkzaal te verlaten. Maar kom alsjeblieft ook weer terug. Jezus zei immers ‘Laat de kinderen tot mij komen’.

Het is goed om te beseffen dat de manier waarop we de kinderen in de kerk welkom heten, in sterke mate bepalend zal zijn in hun reactie op de kerk, op God en op elkaar. Laat ze weten dat ze thuis mogen zijn in het huis van God.

 

Aan de gemeenteleden

Beste gemeenteleden, die het geluk hebben om naast of in de buurt van kinderen en hun ouders te mogen zitten: de aanwezigheid van kinderen is een geschenk aan de kerk. Een vriendelijk gebaar van welkom wordt door ouders en kinderen bijzonder op prijs gesteld. Wat is het soms een opgave om ’s ochtends alle kinderen op tijd in de kerk te krijgen. Een glimlach, een vriendelijk woord, een groet aan de kinderen zelf is bemoedigend en opbouwend.

Of kinderen nu lachen, praten, friemelen, zingen of huilen: het geluid van kinderen in de viering is in zichzelf een vreugdevol lied van aanbidding.

 

Kinderen over de kerk

31 jan

Het was vandaag een vrolijke bedoening voor in de kerk. Een aantal kinderen had naar aanleiding van mijn oproep op Facebook een kerk geknutseld of getekend. Mijn vraag had te maken met de sectiebijeenkomsten die we organiseren rond het thema ‘dit is mijn kerk’. Kinderen komen niet snel aan het woord, maar ze hebben wel degelijk hele creatieve ideeën over de geloofsgemeenschap en oprechte gevoelens bij ‘kerk’. Het zouden zomaar profetische stemmen kunnen zijn.

foto 1

Wat opvalt aan de kunstwerken van de kinderen, is de kleur. Kerk hoort vrolijk en kleurrijk te zijn. In de kerk gaat het over de fijne en opgewekte verhalen, want het gaat over Gods liefde en over Jezus. De kerk is versierd met ballonnen en met bloemen.

foto 2          foto 3

Wat voor de kinderen belangrijk is, is ruimte voor wat zij zelf mooi en belangrijk vinden. Zo zouden ook de dieren welkom moeten zijn in de kerk.

Tot slot pleiten de kinderen voor meer schommels in de kerk. Stil zitten is niet altijd gemakkelijk. Als schommels lastig te realiseren zijn, mogen er ook gymtoestellen in de kerk worden geplaatst.

Dus als het aan de kinderen ligt, mag de kerk vrolijk zijn, met ruimte voor spel. Een speelse en kleurrijke ontmoeting – met elkaar en met God.

Prachtige eerste Kerk-op-schoot-viering in de Ontmoetingskerk

22 mrt

Om 14.30 uur druppelden de eerste ouders met peuters en kleuters de Ontmoetingskerk binnen. Buiten zat een grote teddybeer uitnodigend op een stoel. In de deuropening hing een gordijn van repen blauw crêpepapier waar we daarheen moesten ‘waden’ om naar de ark van Noach te gaan. Wat dat was het thema van deze eerste Kerk-op-schoot-viering in de Ontmoetingskerk.

dominee beer

Dominee Beer

Viering voor peuters en kleuters

Het is een viering die speciaal bedoeld is voor peuters en kleuters. Het is een mooie manier om als ouders of grootouders samen met de jonge kinderen geloof te vieren en een positieve ervaring met de kerk op te doen. Verschillende kerken zijn inmiddels al vertrouwd met deze vieringen en de ervaringen zijn erg positief. Meer informatie vind je hier  Een Bijbelverhaal wordt uitgesplitst in onderdelen, die worden geconcretiseerd aan de hand van een zelfgemaakt lied op een bekende melodie. Bij elk onderdeel wordt ook een ‘belevingselement’ toegevoegd; iets om te zien, te doen, te voelen. Op deze manier gaat het verhaal voor kinderen leven en kunnen ze echt deelnemen aan de viering.

Gezellige drukte

De kerkzaal was prachtig versierd. In het gangpad een lange optocht van knuffels op weg naar de ark die op het liturgisch centrum stond. Duivenslingers en een regenboog maakten het helemaal af. Om 15.00 was het razend gezellig in de kerk. Er waren wel zo’n 60 kleuters en peuters, die vaders, moeders, opa’s, oma’s, broers en zussen hadden meegenomen. Deze opkomst was boven alle verwachting!

Talenten komen samen

Wat gaaf was om te zien hoe allerlei talenten in deze viering bij elkaar kwamen. Anja leidde met dominee Beer op een ontspannende en inspirerende wijze de kerk-op-schoot-viering, waarbij Janneke en Hanna allerlei had- en spandiensten verrichtten. Natasja had hard gewerkt om de kerk echt heel mooi en passend te versieren en om allerlei ark-spullen te verzamelen waar de kinderen na afloop mee konden spelen. Gerdien genoot zichtbaar van het dirigeren van het kinderkoor Vivace dat schitterend gezongen heeft.

Geslaagde viering 

Het was een geslaagde viering. Afwisselend, ontspannen en samenbindend. Mooi om een kerk te zien vol met kinderen en ouders. De peuters en kleuters genoten zichtbaar. Ze hadden knuffels meegenomen, kregen tijdens de viering een bellenblaas om de regenboog te laten zien en na afloop een mooie kleurplaat.

Al met al duurde de viering een half uurtje. Na afloop was er nog ruimte om gezellig na te praten. Deze eerste keer was echt een succes dat roept om een vervolg. Heb je zin om mee te helpen in de organisatie? Laat het even weten.

“Laat de kinderen tot Mij komen”

11 aug

Bij mijn afscheid van de Protestantse Gemeente ’t Harde mochten de kinderen hun lievelingsverhaal uit de Bijbel kiezen. Dit is de keuze van Bastiaan

Hallo Bastiaan, wat leuk dat jij gekozen hebt voor het verhaal waarin Jezus zegt: ‘Laat de kinderen tot Mij komen.’ Het is een mooi en bijzonder verhaal, luister maar:

Mijn naam is Jonathan. Jaren geleden heb ik Jezus in het echt gezien. Ik was toen zelf nog maar een jaar of 6. Ik herinner het mij nog als de dag van gisteren. Mijn vader was met mijn oudste broer Ezra aan het werk gegaan. Ik zou mijn moeder helpen.

jezus-en-kinderen

Opeens was het dorp echter in rep en roer. Mensen begonnen opgewonden te roepen. Van alle kanten kwamen er mensen aangelopen. In de verte, op de hoofdweg langs de Jordaan, kon je een hele menigte zien aankomen. Echt, een enorme optocht. Wat was er aan de hand? Waarom was iedereen zo opgewonden?

Buurvrouw Mirjam stak haar hoofd naar binnen en riep: “Kom, schiet op! Jezus komt eraan!” Ik zag mijn moeder van kleur verschieten. Vaak had ze met mijn vader over Jezus gesproken. Ze hadden samen fluisterend aan elkaar de verhalen verteld die over Jezus de ronde deden. Zijn liefde voor God die Hij zijn Vader noemde. De tekenen die Hij deed. Hij had allerlei mensen genezen. Er waren zoveel verhalen van mensen die door de ontmoeting met Jezus weer blij werden. Vader en moeder waren erg nieuwsgierig naar Jezus en zouden Hem graag ook zelf eens willen ontmoeten. Maar ja, daar was nooit gelegenheid voor geweest.

Snel riep mijn moeder mij en pakte mijn zusje Rachel op de arm. ‘Jonathan, let jij op Shira. Kom, dan gaan we!’ Zo liepen we met de massa mee naar het plein, waar Jezus inmiddels was aangekomen.

Het was een drukte van belang. We konden bijna niets zien. Ik gluurde langs de mensen die voor mij stonden, maar veel zag ik niet. Jezus was gaan zitten op een grote steen. Zijn leerlingen die altijd met Hem meegingen, stonden en zaten vlak bij Hem. Mijn moeder probeerde nog wat dichterbij te komen, maar de rijen voor haar lieten haar niet door. Ik moest mijn best doen om Shira niet kwijt te raken. Ze leek meer zin te hebben om heel hard te gaan huilen. Ik deed een stap naar achter en sloeg mijn armen om haar heen.

Mijn moeder was echter vast besloten om Jezus te zien. Ze tilde Rachel hoog boven haar hoofd en probeerde met haar schouder dichter bij te komen. Het leverde heel wat tumult op, want andere mensen werden boos. Jezus was aan het praten – wees toch stil! Een paar leerlingen van Jezus kwamen polshoogte nemen. Mijn moeder was blij, want ze zouden haar vast helpen. ‘Mijn kinderen willen graag Jezus ontmoeten’ riep mijn moeder. De leerlingen reageerden echter ook boos. ‘Jezus is met hele belangrijke zaken bezig’,  zeiden ze. ‘Die heeft echt geen tijd voor kinderen. Kinderen moeten luisteren en wachten tot de  grote mensen klaar zijn.’

Ik zag tranen in de ogen van mijn moeder opwellen. Ze wilde iets zeggen, maar er kwam geen geluid uit haar mond. Opeens werd het helemaal stil op het plein. Jezus was opgestaan, terwijl hij de mannen met wie hij in gesprek was gewoon liet staan. Hij liep richting mijn moeder. De mensen weken uiteen. Hij keek naar zijn leerlingen en schudde zijn hoofd. ‘Filippus en Judas, jullie begrijpen er niets van. Hoe kun je kínderen nu tegenhouden. Kinderen zijn altijd welkom bij mij. Kom, laat de kinderen bij Mij komen’.

Jezus pakte Rachel aan en gaf haar een kus op haar voorhoofd. Ik trok Shira mee. Jezus legde zijn hand op Shira en mij en zegende ons. Meer kinderen drongen tussen de grote mensen naar voren. Voor elk kind had Jezus tijd. Bij mijn moeder stroomden nu de tranen over haar wangen. Tranen van geluk.

Een ontmoeting om nooit te vergeten. We waren klein, maar Jezus zag ons en houdt van ons.