Tag Archives: recensie

De bloem – een recensie

22 jul

Op de zonovergoten vrijdagmiddag ging onverwachts de bel. We hebben een redelijk indringende bel, maar dat geluid werd direct overstemd door het scherpe keffen van Flower en de lage, harde whoehoehoehoewoef van Charly. Aanbellen vraagt om onverschrokkenheid en moed.

Die onverschrokkenheid is kenmerkend voor ons buurmeisje Jara (7 jaar). Niet alleen heeft zij samen met haar vriendin Sienna een boek geschreven dat de potentie van een bestseller in zich draagt en zomaar een echte klassieker zou kunnen worden, ook voelt zij zich niet te beroerd om het boek zelf aan de man te brengen.

En zo kon het gebeuren dat op die zonovergoten vrijdagmiddag ik een boek aanschafte. Mijn leven zou nooit meer hetzelfde zijn.

In het boek volgen de nog jonge schrijfsters een bloem, vanaf het kleine, onooglijke begin, tot het onvermijdelijke einde. Klinkt hier niet ons eigen leven in door?

IMG_20180722_163502

Onderaan de eerste pagina zie je goed hoe klein het begin is. Tegelijkertijd laten de schrijvers, die nadrukkelijk vanuit hun eigen context schrijven en daar hun tekeningen en tekst op aan passen, merken hoe welkom die bloem is. In de knop ontluikt al de schoonheid. Het verlangen naar en de liefde voor de bloem klinken door in elk woord.

Het verhaal neemt ons mee naar de verrassende eerste ontknoping die ons laat stil staan bij de verwondering. Ondanks het kleine en misschien nauwelijks zichtbare begin in de knop, komt er een schitterende bloem uit.

IMG_20180722_163521

De bloem vult met gemak de hele bladzijde. Onbegrensde schoonheid. In de tekst klinkt het lange wachten door en in de blauwe lucht is er ook ruimte voor het goede en fijne in het leven: het feest van jarig zijn, bijvoorbeeld.

Tegelijkertijd komt er ook een onbehaaglijk gevoel. Kan schoonheid altijd bestaan? Is ons genieten eindeloos?

Jara en Sienna nemen ons mee naar de schaduwkant van het leven en tonen ons de werkelijkheid die soms zo ongenadig kan zijn.

IMG_20180722_163533

De bloem, die eerst zo groots en meeslepend bloeide en met gemak een hele bladzijde kun vullen met schitterende bladeren, wordt zienderogen kleiner. De bloem is er. Maar de kleuren zijn al minder helder. Het verval is voelbaar in elke letter en het uitroepteken doordringt ons van de ernst. Het roept de vraag op of het nog goed gaat komen.

Jara en Sienna tonen aan het slot van het boek dat ze moeilijke onderwerpen niet uit de weg gaan. Ze bieden niet de ontsnappingsroute van de streekroman. Geen knappe tuinman die net op tijd de grond los steekt of de bloem bemest. Nee, werkelijkheid wordt in alle scherpte en kracht uitgewerkt.

IMG_20180722_163543

Op een haast poëtische wijze weten Jara en Sienna woorden te geven aan het onzegbare. Dit boek is pure literatuur. Het leven, in even krachtige als eenvoudige lijnen en woorden geschetst. De kwetsbaarheid van schoonheid. Het scherpe van het bestaan. Het boek heeft alles in zich. De bloem als metafoor, verbeeldt de vreugde, het verlangen, de hoop en het verdriet van de mensheid.

De bloem is een sterk debuut. We kijken uit hoe deze jonge schrijvers zich verder zullen ontwikkelen.

 

The Armed Man: overweldigend en emotioneel

15 mei

‘Het was mooi’, stamelde ik bij het verlaten van de kerkzaal tegen Bert Webbink, lid van de muziekcommissie van de Ontmoetingskerk en de drijvende kracht achter het realiseren van The Armed Man. Mass for Peace van Karl Jenkins.

Afbeeldingsresultaat voor the armed man vriezenveen

Natuurlijk was het niet ‘mooi’ – het was zoveel meer dan dat. Adembenemend, indrukwekkend, ontroerend, hartverscheurend, emotioneel, overweldigend. Ik had tijd nodig om alle indrukken te verwerken.

Toen ik in de volle Ontmoetingskerk plaats had genomen, bedacht ik me hoeveel geluk we hebben met zoveel getalenteerde muzikanten van de Vriezenveense Harmonie en met zoveel enthousiaste doorzetters die de juiste mensen wisten te bereiken om dit schitterende project te verwerkelijken. Het projectkoor met 75 zangers was indrukwekkend, en de dirigenten Erik van de Kokl en Mark Schrijver hebben uitstekend werk geleverd.

Het ontroerde me dat deze Mass for Peace in de Ontmoetingskerk werd opgevoerd. Is dat niet waar we als Ontmoetingskerk ten diepste voor staan: ontmoeting en verbinding?

Het muziekstuk van Jenkins is in zekere zin een aanklacht tegen de mensheid die steeds weer zoekt om langs de doodlopende weg van oorlog en geweld conflicten te beëindigen. Het is echter ook een verhaal van hoop, omdat de weg van respect en van het zoeken naar verbinding ruimte maakt voor vrede.

In de muziek komt deze aanklacht scherp naar voren, ondersteund door filmfragmenten die de waanzin van oorlog en geweld laten zien. Zelf vond ik het nummer (was het Charge! of Angry flames? Ik weet het niet, door de tranen die over mijn wangen stroomden) waarin de muziek ons opzweepte, het koor het verschrikkelijke en dramatische uitschreeuwde en de filmbeelden tot diep in de ziel raakten, het meest indrukwekkend. Op het hoogtepunt van al het geluid dat op mij afkwam, zagen we de beelden van 9/11. En opeens was het stil. Doodstil. Ademloos keek ik naar het ineenstorten van de Twin Towers. De stilte galmde in mijn hoofd.

Het stuk eindigt met Better is peace. Een nummer over hoop. Dit muziekstuk van Jenkins bepaalt ons opnieuw bij het belang van verbinding. Aan het begin van het stuk klinkt  ook de islamitische oproep tot gebed. Wat is het belangrijk dat we elkaar blijven zoeken. Wat is het van onschatbare waarde dat er steeds weer mensen zijn die zoeken naar overeenkomsten en naar verbondenheid.

Dit stuk maakt ons opnieuw bewust van dit belang. Dank aan het koor. Dank aan het orkest. Dank aan de solisten. Dank aan de dirigenten. Wat een prachtige, waardevolle en ontroerende avond werd ons gegeven.

Dinsdag 15 mei om 20.30 uur is er nog een kans om het stuk te zien in de Ontmoetingskerk. Hier kun je nog kaarten reserveren

Hier kun je The Armed Man luisteren.