Tag Archives: vieren

Vieren in tijden van duisternis – over de kracht van de eredienst

25 feb

Gisteren, 24 februari, stonden we op met het verschrikkelijke en ondenkbare nieuws dat Rusland Oekraine was binnengevallen. Oorlog in Europa. De beelden van gevechten, van mensen op de vlucht, van burgers die klem zitten tussen angst en onzekerheid en van de moed van de wanhoop ontnamen en ontnemen mij de adem. Sinds gisterochtend ben ik onrustig en kan me slecht concentreren. Ik moet denken aan de kinderen en jongeren die deze oorlogservaring met zich mee zullen gaan dragen en opgroeien met de ruïnes van kapotgeschoten dromen. Ik moet denken aan de jonge mensen die aan het front hun leven op het spel zetten. Aan regeringsleiders die in deze chaos de juiste reactie moeten geven.

Wat me raakt, is hoe het leven van de ene op de andere dag zo ingrijpend kan veranderen. Wat me bezighoudt, is hoe een wereldleider met een te groot ego en een hart van steen (Stijn De Paepe, Poetin & Co) met mensenlevens speelt als met pionnen op een schaakbord. Hoe kun je nog bidden als machtigen maar doen wat hen goeddunkt? Hoe kun je nog zingen als wie klein en kwetsbaar is naamloos verloren gaat?

Dit is echter precies waar het in het geloof op aan komt en waar het in de eredienst om gaat. Het Woord van God: ‘Er moet licht zijn’ terwijl de aarde woest en doods was. Er moet licht zijn – omdat de krachten en machten van chaos en duisternis niet het eerste en zeker niet het laatste woord. In de eredienst worden we herinnerd aan ons fundament. In de eredienst ontdekken we steeds opnieuw dat we geen speelbal op de golven zijn of pionnen in de hand van machthebbers, maar dat we gedragen worden door God die ons hier laat delen in zijn toekomst vol van hoop.

In de eredienst leren we om onze wankelmoedigheid, wanhoop, onverschilligheid en cynisme af te leggen, en ons te kleden in de liefde van Christus. Onze omstandigheden zullen niet veranderen, maar wel worden we opnieuw bepaald bij ons perspectief. En als we Jezus Christus in de ogen kijken, dan kúnnen we de chaos weerstaan en over water lopen.

In de eredienst maken we gebruik van een liturgie. De rituelen, woorden en stiltes brengen de rauwheid en schrik van ons leven in de ruimte van Gods ontferming. De liturgie brengt de aarde bij de hemel en de hemel bij de aarde.

Juist in tijden van duisternis worden we naar de eredienst geroepen. We hervinden onze bedding in Gods liefde en worden aangespoord de krachten van het kwaad te weerstaan.

Daarom durf ik zondag voor te gaan. Niet met de moed der wanhoop, wel met de hoop die door lijden en dood op mij toekomt. Daarom durf ik zondag te zingen. Omdat Gods Geest mij op adem brengt.

Ontmoetingsdienst: ruimte voor jong en oud

28 jul

Aan een grote tafel in de Ontmoetingsruimte zitten de kinderen rustig te kleuren en te tekenen. De schuifwand is open, en sommige kinderen lopen even naar hun ouders in de kerkzaal.

Op twee tafeltjes branden tientallen kaarsjes en op ‘het hart van God’ zijn veel voorbedebriefjes geprikt.

hart van god

Ondertussen kijken we naar een filmpje waarin een gemeentelid, zijn dochter en kleinzoon vertellen over de betekenis van het geloof in hun leven – als begin van de overdenking.

Wat deze viering echter misschien nog het meest intens maakt, is dat de liederen die we zingen door gemeenteleden zijn uitgekozen. Voordat we het lied samen zingen, luisteren we naar de reden waarom dit lied voor die persoon zo bijzonder is. Het zijn waardevolle en bemoedigende getuigenissen over hoe mensen – jong en oud – zich op de een of andere manier verbonden weten met God. Het levert een geschakeerde en veelkleurige liturgie op. Na een psalm klinkt er een lied uit de bundel van Johannes de Heer. Een lied uit het liedboek volgt op een nummer uit opwekking. De verhalen achter de liederen helpen om over eigen aarzelingen heen te stappen en met die ander God de eer te brengen. Verrijkend om zo samen te mogen zingen!

Deze Ontmoetingsdienst (die plaats heeft gevonden op zondag 16 juli 2017) is een try-out. Al langere tijd merken we dat we als Ontmoetingskerk de aansluiting met jonge gezinnen en jongeren dreigen te verliezen. Dit is het meest zichtbaar in de ochtenddienst.

Met verschillende initiatieven hebben we geprobeerd om handen en voeten te geven aan samen gemeente-zijn. Zo zijn we enkele jaren geleden begonnen met een nieuwe viering, de Time-out. Ook zijn we gestart met de Kerk op schootviering , speciaal voor peuters en kleuters. Een laatste initiatief op het vlak van vieren is Kidstime, een extra lange kindernevendienst, een keer per maand.

Hoewel al deze initiatieven tot op zekere hoogte voorzien in een behoefte en voor een deel van de gemeente waardevol zijn, draagt het niet voldoende bij in het samen kerk-zijn.

Vandaar dat we in de Ontmoetingskerk in het afgelopen jaar gestart zijn gemeentegesprekken waarin we met de jongere generaties in gesprek zijn gegaan over wat hen bindt, waar drempels worden ervaren en wat hun verlangen is.

Een van de opvallendste en belangwekkendste uitkomsten van de gemeentegesprekken is, dat de jongere generaties juist in de ochtenddiensten verbondenheid willen ervaren. In die viering is winst te boeken om samen met jong en oud geloof te vieren.

De Ontmoetingsdienst probeert aan die behoefte en dat verlangen tegenmoet te komen. Afgaande op de eerste reacties lijken de diversiteit in liederen, de interactiviteit (kaarsjes en voorbeden), de aanwezigheid van de kinderen tijdens de hele viering en de filmpjes, elementen die helpen om tot een echte ontmoeting te komen tussen de generaties.