Partner

7 Sep

Mijn schoonzus Paula is ziek. Eerst was het niet duidelijk wat het was. Al gauw bleek dat het niet goed was. Het ene onderzoek was nog niet afgelopen of het andere onderzoek begon. Nare onderzoeken. Soms mensonterend. Maar het moest nu eenmaal gebeuren. De onderzoeken maakten duidelijk dat er sprake is van kanker. Zes letters. Maar een woord dat het fundament onder je bestaan wegslaat. Het lukte de artsen niet om te achterhalen waar de kanker precies zat. Opnieuw onderzoeken. De conditie van mijn schoonzus ging zienderogen achteruit. Zo kort geleden nog kwam het niet te bevatten bericht: ‘Er zijn geen mogelijkheden meer om je te behandelen’.

ontredderd2

Ik zie de angst en wanhoop bij mijn schoonzus. Ik zie mijn broer Johan. Na zoveel jaren van zoeken, worstelen, vluchten en vechten vond hij een vrouw bij wie hij thuis kwam. Bij wie hij rust vond Een vrouw die hem trouw bleef, ondanks zijn chaos en onhandigheden.  En nu. Nu staat hij aan de zijlijn. Hij ziet zijn vrouw lijden. Hij hoort de angst in haar stem. En hij moet gaan. Elke avond opnieuw. Haar achterlaten in het ziekenhuis. Ja, de verpleegkundigen zetten zich met hart en ziel in voor zijn vrouw. Maar de avond is donker. De nacht is koud. Weten dat je geliefde bang is, zich verloren voelt. Niets in handen dan de onmacht. Machteloos toekijken hoe degene die je het dierbaarst is, lijdt. Weten dat je moet loslaten – terwijl je zonder haar niet verder kunt.

Het is niet voor het eerst dat onze familie getroffen wordt door ziekte en dood. Die verhalen komen mee in dit verdriet. Maar ik merk dat de hartverscheurende, eerlijke en rauwe verhalen van mijn broer aan eigen pijn raken. De pijn van de partner. Een stuk waar ik zelf al die jaren aan voorbij ben gegaan. De afgelopen jaren heeft Esther, mijn vrouw, een strijd op leven en dood gevoerd om te overleven. Om een weg te vinden in de gevolgen van seksueel misbruik. Ze heeft gewanhoopt, gezocht en gestreden. Ze is een pad gegaan waarop ik haar niet kon volgen. Een pad door de schaduwen van de dood. Nu voel ik opnieuw hoe bang ik ben geweest om haar te verliezen. Nu voel ik opnieuw de machteloosheid.  Ik zag haar lijden. Ik zag de angst in haar ogen. En ik kon niets doen. Machteloos moest ik toekijken. Wat is het ondragelijk om degene die je het liefst en dierbaar is, te zien lijden. Op de PAAZ te moeten achterlaten en niet te weten of en hoe je haar de volgende dag zult aantreffen. ’s Avonds proberen te gaan slapen en het verdriet van je zoon niet weg te kunnen nemen, je geliefde niet te kunnen dragen – ik haat machteloosheid.

Liefhebben is het mooiste wat er is. Liefde geven. Liefde ontvangen. De pijn die verscheurt, is de andere kant van de liefde. De pijn van de onmacht is de pijn van het niet te realiseren verlangen je geliefde voor het lijden te bewaren. Wat overblijft is een schreeuw. Een schreeuw tot God. Een gebed zonder woorden. ‘Mijn God waarom verlaat U mij? HEER, blijf bij ons!’

Advertenties

14 Reacties to “Partner”

  1. Marthilde 7 september 2013 bij 11:00 pm #

    Je kunt je emotie en onmacht voelen tussen de regels door.. heftig..

  2. Marieke 7 september 2013 bij 11:14 pm #

    Alexander zo heftig, maar zo fijn dat jij zo met jouw broer Johan en Paula mee leeft! Ik lees Woorden van onmacht maar ook van warmte en steun. Jouw broer staat niet alleen, maar het gevoel is er, je wilt heel veel, maar je kunt zo weinig doen! Ik heb ook ervaren, dat wat er in je leven gebeurd, heb je zelf vaak niet in de hand. Ik wens ook jouw en broers en zussen heel veel sterkte, hou elkaar stevig vast in deze moeilijke tijd!

  3. Tineke 7 september 2013 bij 11:27 pm #

    Toevallig dat ik op deze site komdoor door te klikken op Twitter. Wat een aangrijpend verhaal. Wil jullie kracht en sterkte wensen. En bovenal Gods Zegen en nabijheid.

  4. anneke 8 september 2013 bij 9:39 am #

    Hallo Alexander, wat onzettend,mooi verwoord. De wanhoop de liefde. Nu kun je alleen maar je handen in Gods handen leggen. Sterkte voor jullie allemaal .

  5. Gert Hutten 8 september 2013 bij 1:01 pm #

    Dag Alexander,

    Wat een indrukwekkend weblog. Ik vind het moeilijk om woorden te vinden voor het verdriet van jullie en Paula en Johan.
    Hier in Arnhem bidden we veel voor
    Johan en Paula. Wat hebben jullie als familie al veel moeten doorstaan.
    Bijzonder hoe je het verbindt met je eigen levensverhaal.
    Heel veel sterkte.

    Hartelijke groet Gert Hutten

  6. Angel van der Vecht 10 september 2013 bij 2:44 pm #

    Wat een aangrijpende blog het raakt je beschrijft de intense strijd die je ook kunt hebben met psychisch lijden. Daar waar mensen het met lichamelijk lijden word de psyche vaak raar bekeken. Je word gestigmatiseerd hoe vaak ik al niet gehoord heb schop onder de kont, vergeten en verder gaan, schouders eronder.

    Op de PAAZ liggen, therapie hebben is niet opgeven dat is juist vechten daarvoor moet je enorme kracht hebben en sterk zijn. Mijn man is 3 maanden thuis geweest om voor mij te zorgen daardoor werkt hij nu nog elke week over, hij stond op zijn werk 3 maanden in de minuren. Zijn liefde was onvoorwaardelijk, zonder zijn zorg had ik het niet gered.

    We stonden daar alleen in het werd niet begrepen. Dus je blog de strijd van je vrouw grijpt me enorm aan.

    Angel van der Vecht

    • Alexander Veerman 10 september 2013 bij 2:53 pm #

      Partners kunnen een wereld van verschil betekenen in de weg van herstel. Bijzonder om te lezen hoe je man jou nabij is geweest. Wat heilzaam, en wat spreekt daar ook veel liefde uit.
      Dank je wel voor je reactie.

  7. johan veerman 11 september 2013 bij 1:32 pm #

    Lieve Alexander
    Ik hen je blog tientallen keren gelezen, telkens met tranen in de ogen.
    Ook heb ik je blog diverse keren voor gelezen aan Paula, telkens met een brok in de keel.
    Dank je wel voor je mooie woorden, we spreken elkaar snel.
    Veel liefs van mij en paula
    Johan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: