FSG winnaar van hoogstaand toernooi

6 Jan

Vandaag was sporthal De Stamper in Vriezenveen het decor van verbeten strijd, tomeloze inzet, oogstrelende acties en verrassende talenten. Het traditionele zaalvoetbaltoernooi van de Ontmoetingskerk, dat gekenmerkt wordt door sportiviteit en gezelligheid, kende opnieuw een sterke bezetting.

Afbeeldingsresultaat voor zaalvoetbal

Zes teams streden vol overgave om de eer en de taart. Alle lof voor de organisatie. bestaande uit Olaf en Sietse, die hard gewerkt hebben om een mooi toernooi neer te zetten. Normaal gesproken kent een toernooi maar een winnaar en is de rest verliezer. Maar in dit toernooi waren er alleen maar winnaars. De beste winnaar mocht het zoet van de eindoverwinning en de aardbeientaart smaken.

Jong Oranje eindigde op de zesde plaats. Het team bestond in eerste instantie uit twee incomplete teams die werden samengevoegd. Het internationaal team, bestaande uit statushouders uit alle hoeken van de wereld met spelers met Zuid-Amerikaanse lichtvoetigheid, Afrikaanse bevlogenheid, Europese doelmatigheid en Aziatische spitsvondigheid, had net te weinig spelers om het toernooi met vertrouwen tegemoet te zien. Daarom werden drie jonge Vriezenveense talenten aan dit team toegevoegd. Jammer genoeg ontbrak de chemie tussen beide teams, waardoor besloten werd om na twee wedstrijden de talenten toe te voegen aan Team Talkshow die deze jongens goed kon gebruiken. Jong Oranje streed voor wat het waard was. Er waren zeker wedstrijden die in hun voordeel hadden kunnen kantelen, alleen werden de kansen niet afgemaakt. Een verdienstelijke zesde plaats was hun deel.

Op de vijfde plaats vinden we FC Talkshow. Het team was zorgvuldig samengesteld rond sterspeler Sietse, die als in zijn beste dagen, strooide met onnavolgbare passes. De sterke punten van het team waren beslist de communicatie en de zelfreflectie. Maar dat mag je dan ook verwachten van aankomende maatschappelijke werkers. Waar het mis ging, was de afwerking. Te vaak werd er oog in oog met de keeper gefaald, waardoor een hogere klassering er dit jaar niet inzat.

Elk toernooi kent een verrassing. Een talent dat opstaat. Een team dat verrassend presteert.Dit jaar was Bahsad de grote verrassing, die we terug vinden op de vierde plaats. Een mooie mix van talenten en van ervaring. Het team was zorgvuldig opgebouwd rond de aanstormende talenten Hanna en Bente. Om hen heen cirkelden twee jeugdige vedetten. De mannen met ervaring wisten op de beslissende momenten het team op sleeptouw te nemen. Uitblinker Sander Spier wist met al zijn ervaring en overzicht menig keeper op listige wijze te verschalken.

Always the same song werd dit toernooi derde. Dit team is in de achterliggende toernooien steeds van de partij geweest. Het is merkbaar aan de patronen die meer en meer ingeslepen beginnen te raken. Het is zichtbaar in de bereidheid om voor elkaar de gaten dicht te lopen. De inzet en strijd leidden tot mooie wedstrijden.

Opnieuw werd De Graafschap tweede. Het team van Olaf kende een uitstekend toernooi. De ene na de andere tegenstander werd opgerold. Druk zetten. Naar voren voetballen. Rust bewaren. Zorgvuldig omgaan met de kansen. Het ging niet om mooie doelpunten, maar om resultaat. Het betaalde zich uit in de poulewedstrijden. De Graafschap eindigde fier bovenaan en ging dan ook als favoriet de finale in. Maar zoals het ook in voorgaande edities gebeurde, was ook nu tijdens de finale de pijp leeg. Misschien was het de spanning, misschien had het team teveel gegeven in de poulewedstrijden, maar opnieuw werd de finale verloren. Wel toont dit team aan absoluut als vaste waarde tot de top van het Twentse zaalvoetbal te behoren.

Grote uitblinker en winnaar van het toernooi was Fingerspitzengefühl . Het team had zijn beste voetbal tot de finale bewaard. Tijdens de poulewedstrijden leek het team niet altijd even scherp, en oogde op bepaalde momenten kwetsbaar. Maar dat gevoel, dat fingerspitzengefühl, dat bleek er toch absoluut te zijn. In de finale werd De Graafschap met 4-1 over de knie gelegd. Het was niet dat De Graafschap slecht speelde, maar de frivoliteit, de combinaties die met grote precisie door de defensie heen sneden en de soms gelukkige afwerking ontnam hen de adem. Het eerste en tweede doelpunt waren van grote schoonheid. Snelle combinaties en loepzuivere voorzetten die eindigden met een verwoestende uithaal – de uitstekende keepende doelman van De Graafschap was volstrekt kansloos.

We kijken terug op een mooi en gezellig toernooi. Een sportieve aftrap voor het nieuwe jaar: gezondheid, sportiviteit, supportiviteit en plezier gewenst!

Advertenties

Een eenvoudige mishandeling

23 Dec

Camiel Eurlings is opnieuw in opspraak. Via zijn advocaat heeft hij laten weten dat de berichtgeving over de aard en gevolgen van zijn mishandelen van zijn toenmalige vriendin niet juist waren. (In dit artikel lees je over de verklaring van de advocaat en over de reden van die verklaring).

Het moment van de verklaring is opmerkelijk. Eurlings is bestuurder bij NOC*NSF. Deze organisatie staat voor een enorme en belangrijke uitdaging om misbruik in de sport tegen te gaan. Het onderzoek van De Vries naar misstanden in de sport maken duidelijk dat er veel werk verzet moet worden om de veiligheid in het sportklimaat te herstellen. Bestuurders van onbesproken gedrag zijn hierin van doorslaggevend belang.

NOC*NSF zit in zijn maag met de geweldpleging van Eurlings. Tot nog toe wilde hij er niet over spreken. De zaak was achter gesloten deuren behandeld en Eurlings wilde het daarbij laten. Maar hoe beïnvloedt zijn zwijgen en zijn aanwezigheid de betrouwbaarheid van de sportkoepel? Vandaar dat het bestuur aandrong op een publieke verklaring. Het gegeven dat de ethische commissie geen probleem zag in het aanblijven van Eurlings, kon niet alle betrokkenen overtuigen.

Afbeeldingsresultaat voor free pictures violence

De gekozen woorden in de verklaring lijken echter als een boemerang terug te komen bij Eurlings. Om de beeldvorming te weerspreken, gaf hij aan dat hij zich niet schuldig heeft gemaakt aan zware mishandeling met letsel, maar aan ‘eenvoudige mishandeling’. Het gebruik van deze term laat de ruimte open dat Eurlings het niet zo erg zou vinden, hoewel hij dat dus niet zegt. In plaats van zich vrij te pleiten, staat hij opnieuw en heviger onder druk.

Dit heeft twee oorzaken. Allereerst is huiselijk geweld een containerbegrip. Onder de definitie van huiselijk geweld valt zowel seksueel misbruik als psychisch geweld. Het fysieke geweld omvat zowel levensbedreigende mishandelingen als ook de enkele klap, trap of schop. Het is allemaal geweld en dus ontoelaatbaar, maar er is natuurlijk wel verschil tussen herhaaldelijk ernstig letsel toebrengen en een enkele klap.

Toch is hiermee niet alles gezegd. Het is tot op zekere hoogte risicovol om een gewelddadige handeling ‘zwaar’ of ‘eenvoudig’ te noemen, omdat hier al snel in door kan klinken dat het allemaal wel mee viel.

De ernst en de gevolgen van geweld hangt af van verschillende factoren: 1) de achtergrondsituatie, 2) de feitelijke gebeurtenissen en hun beleving, 3) de reactie van het slachtoffer (bijvoorbeeld diens draagkracht en van omstanders. Deze drie elementen hebben ook invloed op elkaar. De combinatie van deze factoren bepaalt de ernst van het trauma en de gevolgen (Geschonden lichaam, pagina 21). Het kan dus zijn dat een ‘eenvoudige mishandeling’ wel degelijk leidt tot serieuze klachten.

In de tweede plaats lijken mensen die zich schuldig hebben gemaakt aan huiselijk of seksueel geweld in onze samenleving vogelvrij verklaard. Het is een opmerkelijk gegeven dat over veel geweld gezwegen wordt, om allerlei redenen. Als het geweld niet langer te negeren of te ontkennen is, wordt er vaak generaliserend of bagatelliserend gereageerd. Als dit ook niet meer mogelijk is, worden plegers als zondebokken uit onze samenleving verstoten. (Voor uitleg over deze mechanismen: Wie zonder zonde is…)

In de situatie van Eurlings betekent dit dat het lastig is om voor zichzelf te pleiten. Het wordt gekoppeld aan de vraag of hij wel echt spijt heeft en of hij de ernst van zijn daden wel inziet. Mag hij dan nog reageren op berichten die volgens hem, hem ten onrechte van bepaalde handelingen beschuldigen?

Tegelijkertijd heeft NOC*NSF behoefte aan betrouwbare bestuurders. De verhalen over misbruik in de sport raken een open zenuw in de samenleving. Het vraagt om betrokken bestuurders die het vertrouwen kunnen terugkrijgen dat zij alles op alles zetten om de sport veilig te maken en veilig te houden.

De aanvankelijke weigering van Eurlings spreekt niet in zijn voordeel. Ook lijkt Eurlings te weinig rekening gehouden te hebben met de gevoeligheden binnen het discours van geweld.

De strijd tegen geweld is gebaat bij betrouwbare bestuurders en bij evenwichtige en heldere standpunten.

Een leesrooster op weg naar kerst

17 Dec

Zondag 17 december

Psalm 63, 2 God, u bent mijn God, u zoek ik, naar u smacht mijn ziel, naar u hunkert mijn lichaam in een dor en dorstig land, zonder water. 

IMG_20170807_192927

We leven toe naar Kerst – het grote feest komt elke dag dichterbij. Het is vandaag de derde advent. Soms kan de nacht echter juist het koudst en donkerst zijn vlak voordat de dageraad zich aandient. Op zo’n moment van koude en duisternis is het verlangen naar God groot. Wat kan je juist dan hunkeren naar Gods aanwezigheid. Soms kan je leven voelen als een dor en dorstig water: wat kan dan het verlangen haast pijn doen naar Levend Water, naar de behoefte uitgetild te worden boven de zorgen, om gedragen te worden als je niet meer verder kunt.
We leven met verwachting, leven met hoop: juist als het de nacht het donkerst is, begint een vogel te zingen omdat hij weet heeft van de dageraad. Zo mogen we toeleven naar Kerst. “U zoek ik God”.

Maandag 18 december

Psalm 19, 8 De wet van de HEER is volmaakt:
levenskracht voor de mens.
De richtlijn van de HEER is betrouwbaar:
wijsheid voor de eenvoudige.
9 De bevelen van de HEER zijn eenduidig:
vreugde voor het hart.
Het gebod van de HEER is helder:
licht voor de ogen.

IMG_20170827_123559

Het is alweer maandag. De eerste dag van de werkweek. Misschien spring je uit je bed om aan je dagtaken te beginnen. Misschien moet je eerst eens diep zuchten en kost het je veel energie om de dag onder ogen te zien.
Maar hoe begin je de werkweek? Wat is nu een leidraad? Wat houd je op de been en geeft richting? Psalm 19 is een mooie psalm omdat daarin niet alleen God als schepper, maar ook de Bijbel als richtsnoer wordt bezongen. Het gebod van de Heer is helder: dat geeft licht: Heb God lief boven alles, en je naaste als jezelf. Zo mogen we de week beginnen. Met onze dagelijkse beslommeringen. Tot eer van God!

Dinsdag 19 december

Johannes 16, 33 Ik heb dit gezegd opdat jullie vrede vinden bij mij. Jullie zullen het zwaar te verduren krijgen in de wereld, maar houd moed: ik heb de wereld overwonnen.

IMG_20170807_185453

Deze uitspraak van Jezus had ik op mijn studentenkamer op mijn raamkozijn geschreven. Een tekst om kracht aan te ontlenen. Wat moet je hier nog meer over zeggen? Het spreekt toch voor zichzelf? Deze woorden spreekt Jezus aan het einde van een gesprek met zijn leerlingen vlak voordat Hij gevangengenomen zal worden. Jezus spreekt over een tijd waarin het zwaar zal zijn voor zijn volgelingen. Hoewel Hij weet wat er gaat gebeuren, spreekt Jezus van vrede en overwinning. Dat is iets waar ik me steeds weer aan vast houd: het kan stormen in mijn leven, ik kan lijden onder gebeurtenissen en aan levensverhalen van mensen om mij heen. En dan zegt Jezus: houd moed, want Ik heb de wereld overwonnen! Geen macht kan tussen ons in komen te staan. Ja, het kan zwaar zijn, maar je mag in Mijn vrede blijven!

Woensdag 20 december

Jesaja 43, 19 Zie, ik ga iets nieuws verrichten, nu ontkiemt het – heb je het nog niet gemerkt? Ik baan een weg door de woestijn, maak rivieren in de wildernis. 

Afbeeldingsresultaat voor stock free images plants in asfalt

We leven in het midden van de adventtijd. Het is de tijd dat we toeleven naar Kerst, dat we stil staan bij onze verwachting. Verwachten is actief vooruit kijken. Het is het vasthouden aan Gods belofte, het is mijn handen uitstrekken naar Gods redding. Jesaja geeft hier de belofte van God door: Ik ga iets nieuws beginnen. Dat is de belofte waar ik mij aan vast houd. God gaat iets nieuws beginnen. Mijn leven voelt soms zo als een onbegaanbare woestijn – waar kan ik water vinden? Hoe kan ik nog verder komen in mijn woestenij? Soms is mijn leven net een wildernis, een zoeken naar houvast. Overwoekerd worden en niet weten hoe ik aan deze wildernis kan ontkomen. Maar dan klinkt hier het woord van God dat Hij ook met mij iets nieuws wil beginnen: water om te drinken. Een weg door de woestijn. Het is die weg die ik wil gaan: Jezus Christus die zegt: Ik ben de weg. De gebrokenheid heeft niet het laatste woord. Het nieuwe leven ontkiemt al – zie je het niet?

Donderdag 21 december

Jes. 42 1 Hier is mijn dienaar, hem zal ik steunen,
hij is mijn uitverkorene, in hem vind ik vreugde,
ik heb hem met mijn geest vervuld. Hij zal alle volken het recht doen kennen. 2 Hij schreeuwt niet, hij verheft zijn stem niet, hij roept niet luidkeels in het openbaar; 3 het geknakte riet breekt hij niet af,
de kwijnende vlam zal hij niet doven. Het recht zal hij zuiver doen kennen. 

Afbeeldingsresultaat voor stock free images smoking flame

In Jesaja zijn veel teksten te vinden die vooruit wijzen naar de Messias: Jezus Christus. De tekst van vandaag wijst ook vooruit. Opnieuw een prachtige tekst die mij raakt. Enerzijds maakt Jesaja duidelijk dat met de komst van de Messias er recht gedaan zal worden. Het onrecht komt aan het licht, het kwaad wordt als kwaad benoemd, bestreden en overwonnen. Anderzijds laat Jesaja zien dat de Messias komt met een hartverwarmende zachtmoedigheid. Wie geknakt is en bij de vlam bijna niet meer wil branden, alleen nog walmen – jou heeft Jezus op het oog. Voor jou komt Hij op de aarde, om je bij te staan en te redden. Het licht schijnt onder ons!

Vrijdag 22 december

Rom. 12, 21 Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.

Afbeeldingsresultaat voor stock free images revenge

Deze tekst spreekt mij persoonlijk geweldig aan. Het is een oproep om niet mee te gaan in de neerwaartse spiraal van het kwaad: bitterheid, haat en geweld. Het is een oproep om op een verrassende en ruimhartige manier medemensen tegemoet te treden, om de cirkel van geweld te doorbreken. Neem geen wraak.
Het is overigens niet zo dat de Bijbel onrecht maar de door vingers ziet. Zeker niet. In het vers hiervoor staat dat God wraak zal nemen. Het oordeel komt God toe en dat is in zichzelf troost. Het kwaad wordt benoemd en uitgebannen. Aan ons de opdracht ons leven niet te laten leiden door aangedaan kwaad, maar door de liefde van God in Jezus Christus.

Zaterdag 23 december

Efeze 3, 16 Moge hij vanuit zijn rijke luister uw innerlijke wezen kracht en sterkte schenken door zijn Geest, 17 zodat door uw geloof Christus kan gaan wonen in uw hart, en u geworteld en gegrondvest blijft in de liefde. 18 Dan zult u met alle heiligen de lengte en de breedte, de hoogte en de diepte kunnen begrijpen, 19 ja de liefde van Christus kennen die alle kennis te boven gaat, opdat u zult volstromen met Gods volkomenheid. 

IMG_20170809_201933

Wat kan er soms veel gezegd worden in één zin! Wat Paulus hier schrijft is bijna niet te bevatten. Het vraagt om stil worden, de tekst te lezen en te herlezen, en de dankbaarheid en vreugde voelen. God schenkt mij kracht en sterkte. Dat is de basis van mijn geloof, ondanks mijn aanvechtingen en twijfels. Mijn vragen en zoeken. Het is die kracht, die bemoediging die de ruimte maakt dat Christus in mijn hart kan wonen: dan wil ik graag grote opruiming houden. Alle kamers van mijn hart bij langs, alles eruit gooien dat niet past bij het ontvangen van Christus. Wat een prachtige bezigheid met Advent! Christus die woning komt maken – dat is pas een fundament onder mijn bestaan: gegrondvest en geworteld in de liefde. Mijn dag begint goed. Ja, wat wil ik graag meer kennen van de liefde van Christus!

Zondag 24 december

Lucas 1, 30 Maar de engel zei tegen haar: ‘Wees niet bang, Maria, God heeft je zijn gunst geschonken. 31 Luister, je zult zwanger worden en een zoon baren, en je moet hem Jezus noemen. 32 Hij zal een groot man worden en Zoon van de Allerhoogste worden genoemd, en God, de Heer, zal hem de troon van zijn vader David geven. 33 Tot in eeuwigheid zal hij koning zijn over het volk van Jakob, en aan zijn koningschap zal geen einde komen.’

34 Maria vroeg aan de engel: ‘Hoe zal dat gebeuren? Ik heb immers nog nooit gemeenschap met een man gehad.’ 35 De engel antwoordde: ‘De heilige Geest zal over je komen en de kracht van de Allerhoogste zal je als een schaduw bedekken. Daarom zal het kind dat geboren wordt, heilig worden genoemd en Zoon van God.

Afbeeldingsresultaat voor stock free images wings

Vandaag is het de vierde advent. Op deze zondag wordt in veel kerken gelezen uit Lucas 1: het bezoek van de engel aan Maria. Een tekst die misschien veel vragen oproept. Twee dingen wil ik naar voren halen. Het eerste is dat de engel begint met goed nieuws: ‘Wees niet bang’. Dat is het refrein van Lucas 1: God ziet om naar de mensen, wees niet bang. Angst kan je op zoveel manieren beheersen, maar de hemelse boodschap is: wees niet bang. Er breekt een nieuwe tijd aan. Hoe ik dat zo zeker weet? Omdat de Heilige Geest bij dit begin aanwezig is. Dat is het tweede dat ik wil noemen. Zoals bij de schepping de Geest over de chaos zweefde als teken dat er iets zou gaan gebeuren, zo is ook bij dit begin de Geest aanwezig: er komt iets nieuws. En waar de Geest verschijnt, daar komt bezieling, nieuwe leven, herschepping. De vierde kaars straalt krachtig!

Maandag 25 december Kerst: feest van het licht

Wanneer is uw kerst een geslaagde kerst? Wat is kerst eigenlijk? Het is een familiefeest bij uitstek. Het zoeken naar gezelligheid, naar vriendelijkheid, samenhang. Onderlinge verbondenheid. Tegelijkertijd is voor sommigen kerst een moeilijk feest. Juist de gebreken en het gemis komen schrijnend aan het licht.

Maar met zijn allen doen we ons best om kerst gezellig te maken. En dat is goed. Het is goed om feest te vieren, om elkaar op te zoeken, met elkaar te eten. Om prachtige bomen uit te zoeken, en je huis te versieren met lichtjes. Het maakt het donker minder duister en de sfeervolle kerstlampjes en kaarsjes maken ons eigen silhouet minder scherp. Het helpt om het echte kerstgevoel te krijgen.

Maar wat zoeken we nu precies? Kan het zijn dat onder het zoeken naar gezelligheid, het versieren, de lampjes, een verlangen zichtbaar wordt naar gekend te worden? Naar een licht dat hoop geeft in de duisternis? Dat is ook wat we in de Bijbel lezen: “Het volk dat in duisternis wandelt, ziet een groot licht”. Met de komst van God op aarde, met de geboorte van Jezus, is er een blijvend licht onder ons.

In dit licht mogen we tot onszelf komen. We mogen leven vanuit zijn licht. Niet langer hoeven we in de duisternis en schaduwen van de angst en onzekerheid te leven. God buigt zich naar ons toe, en is mens geworden om ons zijn reddende en helende hand te reiken  In Gods licht mogen we ons gekend en geborgen weten. Gods licht is niet verblindend en vernietigend Het is niet een hard en koud licht dat kil aanvoelt. Een licht waarin we ons ongemakkelijk voelen en ons schamen. In Gods licht mogen wij tot onze bestemming komen

Mogen we uitgetild worden boven angst en verdriet. Aan het licht komen geeft ons hoop, dat er meer is dan de gebrokenheid. Gods onvoorwaardelijke liefde heeft hij ons getoond in de komst van zijn zoon op aarde. Gods licht omstraalt je: de hemel is opengegaan. Ook in het nieuwe jaar met onzekerheden en verwachtingen mogen we het wagen met het licht van Christus!

 

Sefanja’s ontdekking

2 Dec

Ik kwam hem tegen in een herberg in Jericho. Hij zat in een hoek, naast het haardvuur. Hij viel me op door zijn oogopslag. Ik was moe; we hadden net een lange reis achter de rug. Met onze karavaan waren we op weg naar Jeruzalem. Het was nu de derde keer dat ik deze reis meemaakte, maar het leek iedere keer weer gevaarlijker te worden. Deze keer waren we echt door het oog van de naald gekropen. Er waren opstandelingen geweest die een andere karavaan hadden overvallen. Zeker als er Romeinen meereisden, waren karavanen niet veilig meer. Daarnaast wemelde het in de bergen van roversbenden. Het was een wonder dat we ongestoord Jericho hadden bereikt.

De man in de hoek keek me vriendelijk aan. Dat trof me. Aan de groeven in zijn gezicht kon ik zien dat hij veel op het land had gewerkt, en geen gemakkelijk leven had gehad. Ik schatte hem op een jaar of veertig, vijftig. Aan zijn kleren kon ik zien dat hij arm was.

Ik ging naast hem zitten, en we raakten aan de praat. Ik vertelde hem hoe bang we waren geweest onderweg, en hoe erg we geschrokken waren toen we hoorden dat ook Romeinse soldaten karavanen overvielen. Hij keek me aan, en zei dat die schrik nooit zo groot geweest kon zijn als wat hij had meegemaakt.

Stars in Night Sky

En toen begon hij te vertellen.

“Mijn naam is Sefanja. Het is een gewone nacht in de heuvels van Bethlehem. De sterren staan helder aan de hemel. De andere herders hebben een vuur gemaakt, waaraan ze zich warmen. Ik ben de jongste, nog net geen 12 jaar. Het is mijn taak om voor het hout voor het vuur zorgen. Met een half oor luister ik naar de grappen van de anderen en houd ondertussen het vuur in de gaten.

Daar in het veld, zo onder de hemel ben ik gelukkig. De duizenden sterren die fonkelen en stralen maken me rustig. Het is als een veilige deken. Als lichtpuntjes van God. Ik kijk om me heen, en probeer door het duister heen naar de schapen te turen.

Maar dan gebeurt er iets wat ik nog steeds niet kan bevatten. Opeens is daar een licht; alsof het midden op de dag is, stralend en helder. We vallen van schrik op de grond. Wat heeft dit te betekenen? In het witte, warme licht zie ik een stralende figuur. Is het een engel? Een boodschapper van God? Een stem klinkt in de nacht: ‘ Wees niet bang, ik heb goed nieuws!'”

Er valt een stilte.

“Weet je”, vervolgt Sefanja. “Over deze woorden heb ik vaak en veel nagedacht. Over deze woorden van God: wees niet bang. Eigenlijk was ik mijn hele korte leven al bang. Bang voor de jongens uit het dorp. Bang voor de toekomst. En eigenlijk was ik in die tijd ook wel een beetje bang voor God. Ik ben niet direct erg vroom, moet je weten. Maar als ik iets geleerd had van mijn ouders en van de Schriftgeleerden, is het wel dat God zich niet tot gewone mensen richt; als de hemel op aarde komt, dan wordt dat je dood. Dat dacht ik dus.

Maar dat is dus niet zo! De engel spreekt over de geboorte van een bijzonder kind. De Messias. Ongelooflijk! Het is zo gek dat die engelen het aan ons kwamen vertellen. Waarom aan ons? We zijn gewoon herders, geen Schriftgeleerden, geen Farizeeërs. Weet je, dat maakt me zo blij. God kijkt anders naar mij, Voor Hem ben ook ik belangrijk. De angst verdween uit mijn leven.” Sefanja lijkt even in gedachten verzonken. Maar dan richt hij zijn hoofd op en kijkt mij aan.

“We zijn gelijk met z’n allen naar het kindje gaan kijken. En ook dat heeft mij zo diep geraakt. Je moet je voorstellen: zo een schitterend helder licht. Zoveel engelen, met zoveel kracht ook. Als we bij de redder komen, dan ligt hij daar in alle kwetsbaarheid. Zo klein. Dat heeft me ook aan het denken gezet. Hoe kan onze redder, onze Messias nu een baby zijn? Het is zo een groot wonder dat God zo kwetsbaar voor ons wilde zijn.

We zijn er helemaal vol van. We hebben iedereen aangesproken die we hebben gezien: weet je het al, riepen we, de Messias is geboren. Gods tijd is aangebroken. De mensen, ja de mensen, die waren verrast en verbaasd. Maar na een tijdje nam het leven weer zijn gewone gang. Maar het heeft me nooit losgelaten.”

“En weet je, jaren later, hoorde ik van Jezus die rondtrok, wonderen deed. Die vertelde over Gods koninkrijk. Ik heb hem een keertje opgezocht. En opnieuw was ik onder de indruk. Nu niet van de engelen, maar van Jezus zelf. Inderdaad hij is Redder.”

“Ik verloor hem weer uit het oog. Maar een tijdje geleden, toen was ik voor het Pascha naar Jeruzalem getrokken. En daar zag ik Jezus weer. Bespot en gevangen. Niemand stak een vinger uit om hem te redden. Sterker nog, ze spotten met hem toen hij aan het kruis hing. Had ik me vergist? Hadden de engelen zich vergist? Was dit onze Heiland? Machteloos?

Maar het was niet het eind. Het was het begin. Jezus is opgestaan, en nu weet ik zeker: niets en dan ook niets kan tussen mij en God komen te staan. Ja, het begon met de engelen, maar later begreep ik het pas goed.”

Gebeden voor elk jaargetijde

18 Nov

Herfst

Lieve God,

Dank U voor alle kleuren, voor de bladeren die rood en geel oplichten in de herfstzon. Dank U voor alle vruchten, voor de appels en de peren, voor de kastanjes en de beukennootjes.

We bidden U voor wie zich voorbereiden op de winter om warmte wanneer het kil wordt, om uw volheid wanneer de leegte in ons knaagt. Amen

Gerelateerde afbeelding

+-+-+-+-+-+-+-+-+-

God,

We roepen tot U – wat kunnen we anders doen? Stormen teisteren ons leven. Ons houvast wordt ontworteld, waar we op vertrouwden, waarvan we zeker wisten dat het er altijd zou zijn, ontvalt ons, God. De slagregens doen ons beseffen dat we onbeschut en verkild zijn. De stortregens in ons leven doen de grond onder onze voeten schuiven.

God, we roepen tot U – wees ons fundament, wees ons houvast als alles verloren lijkt. Wees onze beschutting, nu alles ons uit handen is geslagen. Om uw liefde en trouw. Amen

Winter

God, Schepper van hemel en aarde,

Verstilde schoonheid ontneemt ons de adem. De sneeuwvlok schittert in de eerste zonnestralen van de vroege ochtend. Winterbloesem, gevangen in ijs, draagt de belofte van de lente al in zich.

We danken U voor de vreugde die de sneeuw ons brengt. Het plezier van het ijs. De gedachte aan uw liefde en aanvaarding verwarmt ons hart en opent het leven voor ons. We danken U voor uw nabijheid. Amen

Gerelateerde afbeelding

+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

God,

Ons hart is koud geworden. Het leven in ons lijkt gestorven, ons binnenste is bevroren grond – verkild, verhard. De hoop is ons uit handen geslagen. Waarom God, waarom? Verkleumd roepen we tot U.

God, kunnen we op U hopen? Kunnen we opstaan uit deze doodsheid? Maakt U uw Naam waar in ons leven? Dat we mogen weten dat de knoppen al uitbarsten van nieuw leven, dat de kracht van het nieuwe leven sterker is dan welke koude dan ook. God, verwarm ons met uw liefde. Amen

Lente

God van licht, God van leven. Verwondering overvalt ons als we in de tuin het nieuwe leven zien groeien. Verwondering ontspringt in ons hart als we de knoppen in de bomen open zien bloeien. Verwondering doet ons stil staan bij de kracht van het kwetsbare nieuwe begin. Geen kleur is groener dan lentegroen. Geen uitbundigheid is vrolijker dan het lammetje in de wei.

Dank U voor het nieuwe leven, dank U voor verwondering, dank U voor de lofzang van de vogels. Amen

Gerelateerde afbeelding

+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

Hemelse Vader, het leven om mij heen gaat door. De krokus breekt door de aarde heen en opent zich kleurrijk. De bloesem van de bomen verspreidt de geur van hoop en levenskracht.

Maar God, in mij klinkt een verstilde schreeuw. In mij woedt de wanhoop om wat gebeurd is, om wie ik los moest laten. Het doet zeer dat het leven verder gaat. Het schuurt, omdat ik niet weet hoe ik verder kan, hoe ik verder moet.

Om uw zachte lenteregen op mijn dorstige verlatenheid, om uw vriendelijke lentezon op mijn verkilde huid, om uw beschutting in mijn ziel, roep ik tot U. Amen

Zomer

God van vreugde en goedheid, U hebt de rustdag geschapen als kroon op uw schepping, We danken U voor vakanties, voor het mooie weer. We danken U voor stranden en voor de zee. We danken U voor bossen en voor schaduw.

We bidden om uw zon in ons gezicht, om uw vrede in ons hart en ons leven. amen

IMG_20170827_123559

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

God, de zon brandt ongenadig, het ontbreekt ons aan schaduw, aan beschutting. We hebben geen plek, geen ruimte om rust te vinden. Ons hart is onrustig, onze ziel dorst naar vrede, ons hoofd tolt.

God, U ziet het hart aan, we bidden om uw bescherming – keer toch onze ellende. We roepen tot U om uw kracht – weer toch het kwaad. Dat we tot rust mogen komen in uw geborgenheid, vrede mogen vinden in de schaduw van uw vleugels. Amen

Zeven teksten voor een nieuwe week

3 Nov

Een leesrooster voor een nieuwe week. Of beter: een leesrooster voor een nieuwe kijk op je week.

IMG_20170809_201933

Zondag: je bent een gezegend mens!

Numeri 6, 22 De HEER zei tegen Mozes: 23 ‘Zeg tegen Aäron en zijn zonen dat zij de Israëlieten met deze woorden moeten zegenen:
24 “Moge de HEER u zegenen en u beschermen,
25 moge de HEER het licht van zijn gelaat over u doen schijnen en u genadig zijn,
26 moge de HEER u zijn gelaat toewenden en u vrede geven.”
27 Als zij mijn naam over het volk uitspreken, zal ik de Israëlieten zegenen.’ 

Elke zondag wordt aan het einde van een kerkdienst de zegen uitgesproken: een bemoediging om mee op weg te gaan, een kracht om ook voor anderen tot zegen te mogen zijn. De tweede zegenbede vind ik zelf erg mooi: dat God het licht van zijn gelaat over mij doet schijnen. Het spreekt van een troostende nabijheid. In het donker en duister van het leven schijnt Gods licht over ons. Het gelaat van God is zichtbaar geworden in Jezus Christus. Het licht dat gekomen is en de duisternis kon het niet grijpen. Een zegen voor elke dag!

Maandag: aan de slag

Psalm 19, 8 De wet van de HEER is volmaakt:
levenskracht voor de mens.
De richtlijn van de HEER is betrouwbaar:
wijsheid voor de eenvoudige.
9 De bevelen van de HEER zijn eenduidig:
vreugde voor het hart.
Het gebod van de HEER is helder:
licht voor de ogen.

Het is alweer maandag. De eerste dag van de werkweek. Misschien spring je uit je bed om aan je dagtaken te beginnen. Misschien moet je eerst eens diep zuchten en kost het je veel energie om de dag onder ogen te zien.
Maar hoe begin je de werkweek? Wat is nu een leidraad? Wat houd je op de been en geeft richting? Psalm 19 is een mooie psalm omdat daarin niet alleen God als schepper, maar ook de Bijbel als richtsnoer wordt bezongen. Het gebod van de Heer is helder: dat geeft licht: Heb God lief boven alles, en je naaste als jezelf. Zo mogen we de week beginnen. Met onze dagelijkse beslommeringen. Tot eer van God!

Dinsdag: vergeet je bestemming niet!

Efeze 2, 13 Maar nu bent u, die eens ver weg was, in Christus Jezus dichtbij gekomen, door zijn bloed. (…) 19 Zo bent u dus geen vreemdelingen of gasten meer, maar burgers, net als de heiligen, en huisgenoten van God, 20 gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, met Christus Jezus zelf als de hoeksteen. 21 Vanuit hem groeit het hele gebouw, steen voor steen, uit tot een tempel die gewijd is aan hem, de Heer, 22 in wie ook u samen opgebouwd wordt tot een plaats waar God woont door zijn Geest.

Deze tekst uit de brief van Paulus aan Efeze vertelt een heel verhaal, het laat het evangelie in een notendop zien. Ik was ver weg, ver weg van mijn bestemming, ver weg van wie ik ben. Ik probeerde mijn leven in mijn eentje te leven, los van God, los van Jezus. Maar het is juist deze Jezus Christus, die mens is geworden om het verlorene te zoeken, die als herder naar mij gezocht heeft en mij gevonden heeft. Het is deze herder die zijn leven heeft prijsgegeven om mij te redden. Die is gestorven – meer nog, die is opgestaan. Dat opent een nieuw perspectief. Deze redding geeft mij een volstrekt nieuwe kijk op het leven, een nieuwe identiteit. Niet langer een vreemdeling, niet langer een bijwoner, maar burger in Gods koninkrijk – sterker nog: huisgenoot van God! En zo mag ik hier bouwen aan de tempel waar God wil wonen. zo dichtbij komt God mij!

Woensdag: het is goed zo. Je hoeft niet sterk te zijn

2 Kor. 12, 9 maar de Heer zei: ‘Je hebt niet meer dan mijn genade nodig, want kracht wordt zichtbaar in zwakheid.’ Dus laat ik mij veel liever voorstaan op mijn zwakheid, zodat de kracht van Christus in mij zichtbaar wordt. 10 Omdat Christus mij kracht schenkt, schep ik vreugde in mijn zwakheid: in beledigingen, nood, vervolging en ellende. In mijn zwakheid ben ik sterk.

Het is een opvallende uitspraak van Paulus. Want wie wil er nu zwak zijn? Als je een beeld van jezelf schetst, dan wil je toch krachtig en sterk overkomen? Nu is het rare dat Paulus die ook voor deze keuze staat, daarin een andere benadering kiest. Hij zegt: als ik dan al iets over mezelf moet vertellen, dan zal ik vertellen over mijn zwakheid,
over datgene waarin ik tekort schiet. Zijn perspectief is niet zijn eigen inspanningen om zijn leven te dragen, maar Jezus Christus als dragende kracht onder zijn bestaan. God zegt: wat je echt nodig hebt, is Mijn genade. Je mag er zijn zoals je bent, met je strijd, met je pijn, met al je zwarigheden. Waar het hier om gaat dat we ons niet verliezen in concurrentie, niet elkaar de loef afsteken. Waar het hier ook om gaat is dat we onze zwakheden, onze moeiten bij God neerleggen. Dan kunnen we ook volop delen in Gods genade, het besef met je beperkingen in Gods hand te mogen leven.

Donderdag: je krijgt Gods kracht!

Efeze 3, 16 Moge hij vanuit zijn rijke luister uw innerlijke wezen kracht en sterkte schenken door zijn Geest, 17 zodat door uw geloof Christus kan gaan wonen in uw hart, en u geworteld en gegrondvest blijft in de liefde. 18 Dan zult u met alle heiligen de lengte en de breedte, de hoogte en de diepte kunnen begrijpen, 19 ja de liefde van Christus kennen die alle kennis te boven gaat, opdat u zult volstromen met Gods volkomenheid. 

Wat kan er soms veel gezegd worden in één zin! Wat Paulus hier schrijft is bijna niet te bevatten. Het vraagt om stil worden, de tekst te lezen en te herlezen, en de dankbaarheid en vreugde voelen. God schenkt mij kracht en sterkte. Dat is de basis van mijn geloof, ondanks mijn aanvechtingen en twijfels. Mijn vragen en zoeken. Het is die kracht, die bemoediging, die de ruimte maakt dat Christus in mijn hart kan wonen: dan wil ik graag grote opruiming houden. Ik ga alle kamers van mijn hart bij langs, en gooi alles eruit dat niet past bij het ontvangen van Christus. Wat een prachtige bezigheid! Christus die woning komt maken – dat is pas een fundament onder mijn bestaan: gegrondvest en geworteld in de liefde. Mijn dag begint goed. Ja, wat wil ik graag meer kennen van de liefde van Christus!

Vrijdag: overwin het kwade door het goede

Rom. 12, 21 Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.

Het is vrijdag. Straks is het tijd om lekker weekend te vieren. Hoe ga je dat doen? Hoe kijk je terug op de afgelopen week? Goed om terug te kijken met deze woorden uit de Romeinenbrief. Het is een tekst die mij persoonlijk geweldig aan. spreekt Het is een oproep om niet mee te gaan in de neerwaartse spiraal van het kwaad: bitterheid, haat en geweld. Het is een oproep om op een verrassende en ruimhartige manier medemensen tegemoet te treden, om de cirkel van geweld te doorbreken. Neem geen wraak.
Het is overigens niet zo dat de Bijbel onrecht maar de door vingers ziet. Zeker niet. In het vers hiervoor staat dat God wraak zal nemen. Het oordeel komt God toe en dat is in zichzelf troost. Het kwaad wordt benoemd en uitgebannen. Aan ons de opdracht ons leven niet te laten leiden door aangedaan kwaad, maar door de liefde van God in Jezus Christus.

Zaterdag: God is in je binnenste

Sefanja 3, 15 De HEER, de koning van Israël, is in je midden, je hebt geen kwaad meer te vrezen.
16 Op die dag zal men tegen Jeruzalem zeggen:
‘Wees niet bang, Sion! Laat de moed niet zinken!’
17 De HEER, je God, zal in je midden zijn, Hij is de held die je bevrijdt. 

Zaterdag. Een dag vol bezigheden. Sport, opruimen, boodschappen doen – Misschien heb je even tijd om ook na te denken over een diepe tekst, een profetie die je zal verrassen. Deze profetie van Sefanja (een van de zgn. kleine profeten) opent een prachtig perspectief in een beladen en bedreigende context. Israël is onder de voet gelopen, en wordt onderdrukt door vijanden. Het gevoel is dat God Israël in de steek heeft gelaten, dat er geen toekomst meer is. Maar dan klinken deze woorden: God is in je midden – eigenlijk staat het in het Hebreeuws (de eigenlijke taal) nog veel sterker: God is in je schoot, in je ingewanden. Met andere woorden: God komt bij je binnen, wil wonen in mij. Het is een mooie tekst om te lezen op weg naar Kerst. God komt naar de aarde om het verlorene te zoeken. Hij komt ons nabij, en bemoedigt en bekrachtigt ons.

Doe je mee?

29 Okt

Het kinderverhaal van vanochtend (28 oktober 2017) in de dienst over ‘de lofzang gaande houden’. Het verhaal is geïnspireerd  door het verhaal van piccolo en saxo, waar ik in mijn kindertijd graag naar mocht luisteren. Luister hier naar het muzikale sprookje

Afbeeldingsresultaat voor piccolo instrument

Er was eens een klein fluitje, Piccolo heette hij. Hij was de kleinste van de familie Houtblazer, en omdat hij zo klein was, werd hij regelmatig over het hoofd gezien. Piccolo vond het heerlijk om muziek te maken, het liefst samen met zijn familie of met andere families, zoals de familie Strijker of de familie Koperblazer, maar soms voelde hij zich zo onzeker en een beetje angstig.

Dat was niet zo gek, want niet iedereen in zijn familie blij met de muzikale bijdrage van Piccolo. Oudoom Fagot zat vaak op hem te mopperen: “Hij heeft altijd het hoogste woord”, zei Fagot dan met zijn lage bromstem. “Ik wou dat hij een toontje lager ging zingen.” De dwarsfluit floot tussen haar tanden en vond dat Piccolo te vaak dwars lag. Piccolo voelde zich dan verdrietig. En als hij dan terug floot, klonk het altijd vals. Hij liep dan maar het bos in om op de open plek of bij de rivier in de stilte muziek te maken. Uren kon hij zo op zijn rug liggen en spelen. Wat maakte het nog uit of hij er bij was of niet?

En vandaag was weer eens zo een dag. Hij had zich geweldig op vandaag verheugd. Juffrouw Harp zou langskomen, om met de familie te spelen. Piccolo genoot altijd met volle teugen van haar sierlijke handen die de snaren in beweging brachten. Zij kon kabbelende beekjes oproepen of woeste stormen. Maar vlak voordat ze er was, werd hij uitgetoeterd door tante Trombone. Ze klonk meestal een beetje hysterisch als ze boos was, omdat ze met lange uithalen en te hoge stem sprak.

Piccolo was het helemaal zat. Boos en verdrietig zocht hij de stilte weer op aan de oever van de rivier. Tranen drongen zich op achter zijn ogen, terwijl hij in de verte de familie Koperblazer zag wandelen, op weg naar juffrouw Harp. Hun koper flonkerde schitterend op in de late stralen van de avondzon.

Piccolo kon geen mooie toon verzinnen, dus hij luisterde maar naar de geluiden die op hem af kwamen. Eigenlijk verwachtte hij vanuit de verte de klanken van de samenspelende families met juffrouw Harp te horen. Die gedachte maakte hem nog eenzamer. Wat zou hij graag gewoon mee willen spelen.

Opeens spitste hij zijn oren. Wat was dat? Er klonken allemaal tonen door elkaar heen, maar er zat geen muziek in. Voorzichtig stond hij op, en liep een klein stukje terug om te zien wat dat die klanken te betekenen hadden. Net  toen hij wat struiken opzij duwde, kwam Klarinetje eraan rennen. Buiten adem hijgde ze: “O, hier ben je, gelukkig. Kom gauw. Zonder jou kunnen we niet spelen. Juffrouw Harp vraagt naar jou. Niemand kan jouw toon treffen. We hebben je nodig. Zonder jou zijn we niet compleet!”

Dolgelukkig liep Piccolo mee. Hij voelde zich trots en gelukkig. Tjonge, zeg. Dat juffrouw Harp hem nog kende. Al fluitend rende hij achter Klarinetje aan. Hij vond het niet eens meer erg dat het een beetje vals klonk.