Kom proeven in de Ontmoetingskerk

16 Sep

Morgen, 17 september, vieren we Startzondag in de Ontmoetingskerk. Startzondag? Ja, dat is een extra feestelijke zondag die het begin markeert van het opstarten van de kerkelijke activiteiten na de zomervakantie.

Dit keer doen we het een beetje anders. We willen anderen laten mee proeven van de Ontmoetingskerk. Van de viering, van de mensen en van hun (kook)talenten. Vandaar dat we je graag van harte uitnodigen om even om het hoekje te komen kijken of gewoon lekker de hele dag mee te doen.

11.00 Ontmoetingsviering

Wat gaan we doen? We beginnen met een Ontmoetingsviering. Dat is een toegankelijke viering waarin we de verschillende generaties in de kerk ruimte geven. Dat is zichtbaar en hoorbaar in de muziek. We zingen naast gezangen en psalmen, opwekking en Johannes de Heer. Sommige liederen zullen door het orgel worden begeleid, andere liederen met onze jongerenband.

 

 

In de Ontmoetingsviering zijn de kinderen van harte welkom. Ze kunnen knutselen of tekenen aan tafels in de open ruimte grenzend aan de kerkzaal. Voor de allerkleinsten is er oppas. Ook is het mogelijk om een kaarsje aan te steken of een voorbede te schrijven. We lezen psalm 34 en staan stil bij de zin: ‘Proef en geniet de goedheid van de HEER’. Misschien proef je in deze viering wel iets van de verrassende en niet te vangen bewogenheid van God. Misschien proef je iets van rust en vrede. Ik ben benieuwd naar je bevindingen!

12.00 koffie met bodembedekkers

Na de viering is er koffie met allerlei lekkers. Neem gerust, proef en geniet. Want nu leg een noodzakelijke bodem voor het middagprogramma dat vanaf 13.00 uur begint.

13.00 middagprogramma

Voor de kinderen zijn er een gezellige spelletjes. Jongeren kunnen gamen. Er zijn gezelschapsspelletjes en Leon Abbink verzorgt een workshop over kerkbouw. Daarnaast is er de mogelijkheid om mee te doen aan een van de tochten:

  • motortocht
  • fietstocht
  • autotocht
  • wandeling langs de loop van je leven

15.30 wereldse proeverij

Rond 15.30 uur sluiten we de dag af met een wereldse proeverij. Er zijn hapjes uit Oeganda, Kenia, de VS, Duitsland, Italië, Nederland, Noorwegen, Syrië en –  Echt een aanrader! De koks zijn er zo geweldig druk mee. Nooit geweten dat we zoveel kooktalent in de gemeente hebben.

Dus kom morgen langs. Je kunt de hele dag mee doen, maar ook kiezen voor een gedeelte van de dag. Dat is ook helemaal goed. We vinden het fijn om je te ontmoeten!

Advertenties

Zondagse oliebollen

13 Sep

Nou, dat was weer even hard lachen. In Vriezenveen mogen geen oliebollen verkocht worden op Oudejaarsdag, omdat het op een zondag valt. Supernieuws natuurlijk en makkelijk scoren. Want christenen. Want iets niet mogen. Dus kwam Powned langs om allerlei domme verbanden te leggen en onzin uit te kramen. ‘Oliebollen uit den boze’ ‘Mag niet van de kerk’.  en de reaguurders konden weer heerlijk los gaan op de kerk. ‘Misbruik mag wel, maar oliebollen niet’. Goeie.

Afbeeldingsresultaat voor oliebollen

Zullen we anders even kijken wat er echt aan de hand is? Vriezenveen is een van de kernen van gemeente Twenterand. Het college, dat vervelend genoeg democratisch gekozen is, heeft de bevoegdheid om beleid te maken voor de gemeente. Dat is wat politiek doet. Beleid maken voor de burgerlijke gemeente. Dat doet de kerk niet, maar de politiek. Met het beleid kun je het mee eens zijn of oneens, maar wat in ieder geval helpt, is je verdiepen in de feiten.

In Twenterand is er geen openstelling voor winkels op zondag. Vaak zijn het christenen die het belang van zondagsrust onder de aandacht brengen, maar ook seculieren ervaren het soms als een weldaad dat er een dag is waarop even niets hoeft en er alle tijd is om tot rust te komen en te genieten. In verschillende gemeenten is er discussie over het al dan niet overgaan tot koopzondagen. Het debat is een wezenlijk onderdeel van onze samenleving. In de discussie over zondagsrust is het in ieder geval van belang om een gemeenschappelijke taal te spreken en te zoeken naar argumenten en die te wegen.

Goed. Geen zondagopenstellingen dus. Dat betekent dat verschillende partijen die normaal gesproken op Oudejaarsdag oliebollen verkopen, geen vergunning krijgen nu Oudjaar op zondag valt. Logisch, want zo zijn nu eenmaal de afspraken in Twenterand. Op zaterdag kunnen er oliebollen verkocht en gekocht worden. Iedereen is vrij om op zondag te bakken wat-ie wil, maar verkopen op een standplaats mag niet.

Nu is er een dilemma rond de ijssalon. De eigenaar heeft immers een vergunning om het hele jaar te mogen verkopen, alle dagen van de week. Dus ook op zondag. Chocola en ijs op zondag – geen probleem in Twenterand. Het verkoop van oliebollen in een standje buiten de winkel is dit blijkbaar wel. Dat is alles. Een conflict tussen een ondernemer en B&W. De rechter kan zich er over buigen, de gemeente kan handhaven. De burger kan stemmen.

Wil je oliebollen op oudjaar? Koop ze op zaterdag. Bak zelf. Ga naar Almelo. Wacht op de uitspraak van de rechter.

Is Vriezenveen nu het Jeruzalem van Twente? Het Mekka van de Lage Landen? Is hier het Kingdom of heaven? Helaas. Dit nieuws is niet meer dan een stormpje in een glas water.

Verschillende mensen geven de tip om de Kerkproeverij waar we zondag a.s. met de Ontmoetingskerk aan mee doen een vervolg te geven op Oudjaar. Oliebollen proeven in de kerk. En de collecte voor Bongiorno. Een mooie gedachte.

De man die alles van schoon wist

8 Sep

Er was eens een man die alles van schoon wist. Hij kende wel 50 soorten zeep. Hij mocht op de TV in praatprogramma’s uitleg geven over handen wassen. En hij had wel tien boeken geschreven over douchen, haren wassen en tanden poetsen. Deze man wist echt alles van schoon.

IMG_20170814_200523

Hij was de meest geleerde professor in de hygiëne uit de wijde omgeving . En hij vond het heerlijk om mensen te helpen met hun vragen over schoon.

Maar nu was er iets vreemds met hem aan de hand. Hij zag er zelf helemaal niet zo schoon uit. En hij rook ook niet helemaal fris. Niemand durfde hem er naar te vragen, tot er een klein meisje bij hem aanbelde.

‘Meneer de professor ‘, zei het meisje.  ‘Ik vind u een beetje vies.’  De professor werd helemaal rood tot achter zijn oren. Hij begon te stotteren. ‘Elke dag douche ik twee keer, hoor. Met mijn  paraplu.’

Wat bleek? De professor was bang voor water! Onder de douche deed hij een paraplu op en een regenjas aan om niet nat te hoeven worden.

‘Wat raar’ zei het meisje.  ‘Om schoon te worden moet u niet praten over schoon, maar hup, het water in.’

En zo is het.

Vv

Het gebeurt echt. Hier. Nu.

31 Aug

’s Avonds na mijn avondafspraken  mag ik graag nog even de nieuwskoppen lezen. Vanavond draaide mijn maag om en sloeg mijn hart over toen ik las dat drie hoogbejaarde broers voor de rechtbank voor het bezit en de productie van kinderporno. Het ontneemt me de adem als ik lees wat er in het huis van de broers aan verschrikkingen lijkt te hebben plaatsgevonden. Dit zijn de verhalen waarvan ik steeds weer hoop dat het niet waar is, niet waar kan zijn. Niet waar mág zijn.

Ik ken de verhalen. Van de andere kant. De verhalen van slachtoffers. Uit artikelen, boeken of wat mensen mij hebben toevertrouwd. Deze verhalen snijden in mijn binnenste, omdat ik de pijn zie die meekomt in het vertellen. Wat kunnen mensen diep beschadigd zijn door het seksueel misbruik. Het verlies van eigenwaarde, de machteloosheid en de schaamte, de radeloosheid door de onteigening van het lichaam. Vervreemd van zichzelf. Tastend zoekend om te overleven. Misbruik is nooit onschuldig. Het ontneemt de ruimte van het leven. En wat is het soms een lange en bittere weg om voorbij de angst en beklemming het leven weer te kunnen proeven.

IMG_20170807_185453

Tegelijkertijd lijden slachtoffers van misbruik ook aan de samenleving. Wat moeten ze soms opboksen tegen ontkenning. Zeker wanneer er sprake is van ernstig seksueel stuiten slachtoffers al gauw op een muur van ongeloof.

Steeds vaker echter komen verhalen van misbruik in het nieuws omdat daders opgespoord en veroordeeld worden. Het bepaalt ons bij de inktzwarte en duistere kant van onze samenlevingen – en van onszelf. Daders van seksueel misbruik zijn niet perse de monsters in de bosjes, maar zijn de mensen bij ons in de straat. Het zijn de mensen die wij vertrouwen geven.

We helpen onze kinderen en de slachtoffers van geweld door allereerst naar hun verhalen te luisteren en hun de erkenning te geven die zo broodnodig is. In de tweede plaats kunnen we een krachtig begin maken met preventie wanneer we oog krijgen voor de maatschappelijke en culturele dimensies van misbruik. We helpen de kinderen door te bouwen aan een veilige samenleving.

Misbruik vindt immers echt plaats. Hier. Nu.

Vakantiemijmering 3

26 Aug

We hadden een huisje gehuurd in Bruchhausen, een klein plaatsje tussen Olsberg en Willingen. Het plaatsje is bekend om de Bruchhauser Steine, een razend interessant geologisch fenomeen.

IMG_20170807_193341

Op onze klim naar boven werd onze aandacht getrokken door een klein houten bordje met een pijl die schuin omhoog wees. ‘Ewige Quelle’ stond er op het bordje. We klauterden langs de steile helling omhoog en opeens zagen we de bron. Een klein stroompje, verscholen in het groen.

IMG_20170807_192927

Hier, hoog op de berg, bevindt zich een bron die almaar stroomt. Het stroompje wordt gaandeweg breder en dieper. Langs het stroompje bloeit en groeit van alles. Deze bron, die zo klein en onooglijk begint, is voor de helling en het dal een bron van leven.

Ik moest denken aan het visioen van Ezechiël, een profeet die in een moeilijke tijd woorden van God door moest geven. In een van zijn visioenen ziet hij een klein riviertje uit de tempel  in Jeruzalem stromen. Hij moet de rivier volgen en geregeld door de rivier waden. Al snel is de rivier echter zo breed en diep geworden dat Ezechiël er nier meer doorheen kan lopen. Hij gaat kopje onder.

Die rivier uit de tempel brengt leven. Langs de rivier groeien bomen die vruchten geven en genezing brengen. De rivier zelf is zo heilzaam dat de Dode Zee (die in dit beeld staat voor de dood, het kwaad, het donker) weer levend wordt.

Zo werkt het met Gods kracht. Met Gods Geest. Later zegt Jezus (in Johannes 7, 37) ‘rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in mij geloofd’. Dat is de kracht van het geloof die we mogen ontvangen. Misschien lijkt het handelen van God in ons leven klein en onbeduidend. Misschien lijken ons eigen geloof, onze eigen woorden en handelingen er niet toe te doen. Maar wat klein begint in het hart van wie gelooft, zal tot een stroom van levend water worden.

Onderschat nooit wat jouw gebaar van meeleven, jouw actie vanuit liefde uitwerkt in het leven van de ander.

 

Vakantiemijmering 2

23 Aug

Tijdens een van onze wandelingen in Duitsland passeerden we een pelgrimsweg. Het bordje over de ‘Lebenswege’ raakte mij.

God die in Jezus zijn solidariteit en betrokkenheid heeft getoond. In de diepte ben je niet aan je lot overgelaten. tot in de diepste duisternis is het Licht voor de wereld afgedaald. Op de bodem van ons bestaan laat God zich vinden – juist daar.

IMG_20170809_125549

Welk lijden gaat met je mee? Waar ben je bang voor? Welk verdriet heeft zich vastgezet in je hart? Welke last ligt er op je schouders?

Existentiële vragen. Het is een geschenk dat er ruimte wordt geboden voor deze levensvragen. In een schitterende omgeving, langs een helling die beproeft. In de stilte van de schoonheid.

Het is een geschenk dat deze vragen gesteld worden in de beschutting van het gedicht dat doet denken aan psalm 131.

‘Bei Gott bin ich

geborgen, still wie

ein Kind. Bei ihm ist

Trost und Heil. Ja

hin zu Gott verzehrt

sich meine Seele,

kehrt Frieden ein.’

De moeilijke vragen maken ruimte voor de verhalen. Die ruimte brengt Gods heil en troost aan het licht. Soms in de schoonheid van de schepping. Soms in de arm op de schouder, in het luisterend oor. Soms in het stille zuchten van de wind – aangeraakt door de Eeuwige.

Moge Gods vrede met je meegaan op je levenspad.

Vakantiemijmering

15 Aug

Tijdens een wandeling op weg naar de top van de Olsberg troffen we twee bankjes aan  in een bijzondere opstelling.

IMG_20170809_205522

Ze stonden daar in afwachting om op de juiste plek neergezet te worden, maar zoals ze stonden, deed het me denken aan een kerkzaal. De berghelling als de plek om te ontvangen, om de stilte tot je te nemen.

Misschien is dat wel het heilzame van vakantie. Tijd hebben om stil te staan. Tijd hebben om te luisteren naar de stilte. Om niet langer geleefd te worden door het ritme van wat moet. Om niet langer geleid te worden door te hooggegrepen ambities of te hooggespannen verwachtingen.

Tijd om stil te staan en om te luisteren brengt mijn leven weer binnen de juiste proporties. Zoals psalm 131 zegt: “Heer, niet trots is mijn hart, niet hoogmoedig mijn blik. Ik zoek niet wat te groot is voor mij en te hoog gegrepen. Nee, ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht. Als een kind op de arm van zijn moeder, als een kind is mijn ziel in mij.”

Die rust, die ervoer ik op de berghelling. Het is goed zo.